Aantekeningen: Horatio's Genealogie

Aantekeningen

Treffers 2,001 t/m 2,250 van 2,735

#	Aantekeningen	Verbonden met
2001	Op het koor. Hier leidt begraven Claas Maartense de Wit schepen tot Scheveninge out sijnde 74 jaren en 12 dagen, en geregeert 25 jaren 10 maanden en 20 dagen, en begraven den 25 January 1723.	de Wit, Claes Maertensz (I9969)
2002	Op het koor.	Pals, Ary Hermansz (I2998)
2003	Op het koor.	van der Plas, Anna (I2999)
2004	Op het lijk van zijn vrouw Haasje. Graf 244 Kerkeregt 4-0-0 Impost F 3,=	de Niet, Joost Janse (I5474)
2005	Op hoge koor in de kelder van haar vader Harmanus	Pals, Anna Hermansdr (I12718)
2006	Op huwelijksakte van dochter Dina, Adriaantje van der Klok genaamd.	(van der) Klok, Adriana (Arijaantje) (I7078)
2007	Op ovl akte van dochter Aaltje genaamd: Willempje Donselaar	van Rootselaar, Donselaar, Willemptje Reijers (I4438)
2008	Op zaterdag na St. Geertruijd	van der Vliet, Jan Kerstantsz (I3480)
2009	Op zee gebleven	Doe, Claer Jacobsz (I4786)
2010	Openbare verkoop aan Willem Pietersz. Dijcxhoorn bouwman in Vlaardingerambacht een stuk patrimoniaal land groot omtrent 1 morgen 1 hond gelegen in Vlaardingerambacht in de Holierhoecksche polder. Welke verkochte partij land gekomen is uit de boedel van Gerrit Jansz. Broeck zal. dewelke grootvader was van Neeltie Willemsdr. Touw van der Burght	van Rijn, Cornelis Cornelisz (I12802)
2011	Opgaaf Wim en Patrick Bakkenes aanvullingen IV. Wij vonden in het Gelders Archief nog een Johan Backenes die het in april 1596 aan de stok had met Derck van Maenen. Deze laatste paalde een deel van het erf (Swetselaar) af waardoor dieren van Johan geen vrije doorgang meer hadden. Daaruit ontstont een fikse ruzie met handgemeen ! .... heeft des nieuwen pachtersknecht hem vuyle woorden gegeven, hem gebiedende syn moeder so te doen sulcks dat Backenes hem met een hand bekend aen syn oor geslagen te hebben verlangende die tuynene af te breecken en syne beesten overal te laeten loopen ....etc....	Jan Corstens (I1790)
2012	Opmerkelijke akte ...	Vaeck, Hendrik Hendrickse (I8935)
2013	Opt choor benoorden allernaast zijn moeder, het hoofdeinde van de kist gelijk met de blauwe tegels.	van der Harst, Jacob Bastiaans (I1612)
2014	Opt choor.	Eeuwoud Rochus (I1351)
2015	Opt hoge choor in de grafkelder van Pals, met haar doodgeboren kind.	van Kouwenhoven Pals, Alida Adriana (I14076)
2016	Opt hooge choor in grafkelder van Pals	Nibbeling, Alida (I12706)
2017	Opt koor benoorden naast Jacob van der Harst.	van der Harst, Maarten Bastiaan (I5144)
2018	Opt koor, naast zijn vrouw. Tussen zijn vrouw en de Kerkmeesterskamerdeur.	Tasman, Maarten Willems (I1743)
2019	Opvarende van een visserspink.	Roeleveld, Arij Crijne (I6434)
2020	ORA Honselersdijk f. 157 d.d. 1-10-1641: Sijmon van Catshuijsen baljuw van Naaldwijk bekende verkocht te hebben aan Cornelis Cornelisz. van Rijn wonende op Honselersdijk een huis en erf op Honsrlersdijk met een vrije uiten ingang met wagen en paarden aan de westzijde van het voorsz. huis en erf. Belend W en N Sijmon van Catshuijsen; O Arent Phillipsz Backer en de verkoper; Z sHeerenwech. ORA Honselersdijk f. 37 d.d. 8-5-1659: Cornelis Cornelisz. van Rijn onze inwoner bekende verkocht te hebben aan Cornelis Pietersz. Post waard op Honselersdijk een huising, erf en stalling binnen Honselersdijk waar uit hangt ’s Lants Welvaeren, met een vrije uit- en ingang met wagen en paarden aan de westzijde van het voorsz. huis en erf. Belend O de weduwe van Arent Phillips backer; Z 's Heerenwegh, W en N de voorn. weduwe en de erfgenamen van den Baljuw Catshuijsen. De somme van f 5.000,- is wel voldaan en betaald in 'gereeden gelde'.	van Rijn, Cornelis Cornelisz (Sr) (I8675)
2021	Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven.	Levend (I1)
2022	Osburh of Osburga was de eerste echtgenote van koning Æthelwulf van Wessex en moeder van Alfred de Grote. Alfreds biograaf, Asser, omschreef haar als "een zeer religieuze vrouw, nobel door karakter en nobel door geboorte". Haar bestaan is enkel bekend uit Assers Vita Alfredi. Ze wordt niet als getuige genoemd in oorkondes, noch wordt haar dood vermeld in de Angelsaksische kroniek. Voor zover geweten is, was zij de moeder van al Æthelwulfs kinderen, zijn vijf zonen Æthelstan, Æthelbald, Æthelberht, Æthelred en Alfred de Grote, en zijn dochter Æthelswith, echtgenote van koning Burgred van Mercia. Asser vertelt over haar dat ze een boek met Saksische liederen had dat ze aan Alfred en zijn broers toonde, waarna ze zei dat ze het boek zou geven aan degene die het als eerst kon memoriseren, een uitdaging die Alfred op zich nam en won.[2] Deze anekdote toont de interesse van hooggeborene vrouwen uit de 9e eeuw in boeken en hun rol in de opvoeding van hun kinderen aan.[3] Osburh was de dochter van Oslac (die ook alleen maar bij Asser wordt vermeld), koning Æthelwulfs pincerna (schenker), een belangrijk figuur aan het koninklijk hof.[4] Oslac wordt omschreven als een afstammeling van koning Cerdics Jutse neven, Stuf en Wihtgar, die het Isle of Wight hadden veroverd[5] en wordt hierdoor ook een Gautisch/Gotische afkomst toegeschreven.	Osburh (I13832)
2023	Oude Kerk te Scheveningen Graf 111, grafsteen met wapen) Deel van de grafsteen van Jacob Symons (Schilperoort) in de Oude Kerk te Scheveningen (graf 111); gothisch randschrift; op de hoeken de symbolen van de 4 evangelisten in cartouche; wapen: 3 St. Jacobsschelpen, gepl. 2 en 1, helm. met dekkleden, helmt. St. Jacobschelp tussen een vlucht. Begr. Oude Kerk graf 111, grafsteen met wapen; Jacob Symons nageslacht -niet onbemiddeld en nogal Spaansgezind- vertrok voor een deel naar R'dam en huwde daar met de bekende geslachten van der Meijden, Couwael de Jonge, den Bout, en Say; een van hun kinderen heette Hubrecht (Huybert) Jacobs Duyfhuys, vicariepriester te Scheven. 1540; op 29-6-1578 door de Haagse magistraat beroepen tot predikant, maar toen gevlucht uit Utrecht (hij was de bekende reformator van Utrecht), begr. aldr. Jacobikerk 3-4-1581, tr. Crijntje Pieters, overl. Keulen 26-7-1574, begr. Utrecht bij haar man; uit dit gezin nageslacht.	Schilperoort, Jacob Sijmonsz (I5426)
2024	Oude Kerk te Scheveningen graf 60 Akte niet gevonden	Bom, Wouter Jansz (I5427)
2025	Ouders bruidegom aanwezig. Ouders bruid overleden.	Gezin: Johannes Zier van der Harst / Johanna Pronk (F1640165458)
2026	Ouders bruidegom reeds overleden, ouders van de bruid aanwezig	Gezin: Daniël Bal / Janneke Harte (F1596440203)
2027	Ouders hierna onzeker !!! Nakijken !!!	van der Oest, Trijntje Adr (I4731)
2028	Ouders: Jacob van der Kruijk en Trijntje Hofman.	van der Kruijk, Willem (I5975)
2029	Oudste vermelding naam Bregman (Rotterdam)	Bregman, Pieter (I3465)
2030	Out kerckmeester	Overduin, Jan Aelbrechtsz (I5439)
2031	OV 1972, juni, repertorium op de lenen van Putten, leen 63 en 64.	Doen Beijensz (de Jonge) (I14454)
2032	Over Aleid van Gelre is weinig bekend uit contemporaine bronnen. Haar geboortejaar is onbekend en over haar jeugd aan het Gelderse hof is niets overgeleverd. In de Annalen van Egmond, de belangrijkste verhalende bron over de twaalfde-eeuwse geschiedenis van Holland, komt ze voor het eerst voor bij de beschrijving van haar huwelijk met Willem I van Holland. Eind 1195 of begin 1196 benoemde graaf Dirk VII van Holland diens jongere broer Willem tot graaf van Midden-Friesland, dat onder gedeeld gezag stond van Holland en het Sticht Utrecht. Als graaf van Friesland kwam Willem in conflict met de heer van Kuinre, Hendrik de Kraan, een leenman van de bisschop van Utrecht. Willem veroverde Kuinre en liet de Kuinderburcht verwoesten. Vervolgens reisde hij naar Kasteel Ter Horst in het Sticht voor een ontmoeting met zijn broer Dirk VII, die voor korte tijd benoemd was tot voogd van het bisdom. Willem werd door zijn broer ontvangen, maar net voordat hij aan tafel wilde gaan werd hij − met toestemming van zijn broer – overvallen en gevangengenomen door Hendrik de Kraan en zijn volgelingen. Willem wist echter te ontsnappen en vluchtte naar Gelre, waar hij aan het hof van graaf Otto I verbleef. Volgens de Annalen bleef hij "daar een tijdje omdat zijn benen door het ijs ernstig waren opengescheurd en door de kou gezwollen." Aan het Gelderse hof verloofde hij zich Het jaar waarin de bruiloft gevierd werd is niet met zekerheid vast te stellen, maar waarschijnlijk vond het plaats in 1198.[1] Volgens de veertiende-eeuwse kroniekschrijver Willem Procurator vond het huwelijk in 1206 plaats, toen Willem al als graaf van Holland regeerde. Volgens Henri Obreen was dit onmogelijk, omdat Willem in een oorkonde uit 1200 als schoonzoon van Otto van Gelre werd vermeld. Willem I huwde begin 1198 te Stavoren met Aleid van Gelre (ca. 1187 – 1218), oudste dochter van Otto I van Gelre. Uit dit huwelijk werden vijf kinderen geboren: Ada (1208 – 1258), abdis van Rijnsburg Floris IV (1210 – 1234), opvolger van zijn vader Willem (1212 – 1238) overleden tijdens een toernooi[11] Otto (1214 – 1249), bisschop van Utrecht Ricardis (1216 – 3 januari 1262)	Gezin: Graaf van Holland en Zeeland Willem I van Holland / Gravin van Holland Aleid van Gelre (F1590224016)
2033	overl. op kruistocht aan de pest 1.8.1190 Hij werd begraven voor het koor in de Petruskerk van Antiochië. In deze kerk mis ook Keizer Frederik Barbarossa begraven.	van Holland, Graaf van Holland Floris III (I4127)
2034	overl. tussen 27-9-1584 en 16-10-1599	Cornelis Sijmonsz (I3617)
2035	overleden 26 maart of 1 april 1396	van Arkel, Heer van Arkel Otto (I3472)
2036	Overleden aan de Heijdenscheweg 52	van der Kruijk, Martinus (I5977)
2037	Overleden als Jacobus van der Kruk.	van der Kruk, Jacobus (I5965)
2038	Overleden als welgeboren man in De Lier	Kerstant Coppaertsz (I4174)
2039	Overleden in het huis wijk B nommer 128	de Jong, Neeltje (I5976)
2040	Overleden in het St. Franciscusgasthuis	Steeneken, Theodorus Leonardus (I6191)
2041	Overleden in huis wijk B nommer 126 Ouders: Jacob van der Kruijk en Trijntje Hofman.	van der Kruijk, Willem (I5975)
2042	Overleden in huis wijk B nommer 13	de Jong, Dirk (I5966)
2043	Overleden in huis wijk B nommer 18	Hofman, Trijntje (I5961)
2044	Overleden in huis wijk B nommer 268 Hendrik overlijdt 8 dagen na zijn vrouw Alida.	van Veelen, Hendrikus Martinus (I5885)
2045	Overleden in huis wijk B nommer 37	van (der) Hal, Elisabeth (I5959)
2046	Overleden in huis wijk B nommer 87 Volgens akte van overlijden geboren op 17-7-1800 te Enkhuizen	Scharp, Neeltje Leenders (I5968)
2047	Overleden in Pasen	van der Vliet, Jacob Kerstansz (Corssen) (I4650)
2048	Overleden in wijk A nommer 102	van Veelen, Arie Jacob (I4608)
2049	Overleden na 6-7-1504. Verkoopt dan een rente.	Lijsbeth NN (I3500)
2050	Overleden op "IJsbrant Touwens woning" gelegen aan de Oostzijde van de Voordijkhoornseweg op 't Woudt	op Dijkshoorn (Dijcxhoren), Pieter Cornelisz (I5936)
2051	Overleden te Benthuizen tussen 10-05-1582 en 01-05-1597. Welgeboren man te Benthuizen	van 't Tol, Claes Hz (I4145)
2052	Overleden te Bergen op Zoom, doch wonende te 's-Gravenhage	van der Harst, Willem (I14145)
2053	OVERLEDEN TE ZANDVOORT, DOCH WONENDE TE SCHEVENINGEN	Pronk, Arij Dirkse (I13549)
2054	Overleden tijdens de zwangerschap van zijn vrouw Martijntje (Klaas, geb 24-3-1745, zie diens geboorteakte) Eens beluijdt. Impost F -12-	Duijfhuijs, Klaas Pietersz (I1685)
2055	Overleden tussen 15 december 1709 en 19 april 1711	van der Weijde, Engeltje Ariensdr (I3943)
2056	Overleden tussen 2-10-1640 en 15-6-1652	van Driel, Lijsbeth Aerts (I12775)
2057	Overleden tussen 23-12-1583 en 6-12-1587	van Montfoort, Quirijn Cornelisz (I12620)
2058	Overleden voor 1614 te Loosduinen. Op die datum Boelhuis RA Mo. 113.	Groen, Dirckje Cornelisdr (I8679)
2059	Overlijdensakte 1822 nr. 101. Dit betreft een uittreksel van de akte (nr 508) uit Den Haag. Er is alleen een melding van een proces-verbaal van de commissaris van politie gedateerd 15 mei 1822 dat Sijmen van Duijvenbode matroos oud 54 jaar is overleden. Er is geen overlijdens plaats of datum genoemd. Akte nr. 508 uit Den Haag vermeld hetzelfde.	van Duijvenbode, Sijmen (I13225)
2060	Overlijdensdatum nakijken! ivm geboorte Trijntje.	Jan Berendsz (I4136)
2061	Ovl / Begr data nakijken!	Rog, Leuntje Vranken (I13564)
2062	Ovl akte geeft: Getrouwd met Geertrui Ketting Zoon van Pieter van der Burg en Adriana NN ...	van der Burg, Willem Cornelisse (I5310)
2063	Ovl akte niet gevonden	van der Boon, Teunis Cornelisse (I5018)
2064	Ovl akte niet gevonden...	Kervingh, Jan Leendertse (I8352)
2065	Pacht in 1647 Sweetselaar te Lunteren, zie ook Kwartierstaat Beek in VG 1988, ( Wel komt voor Cornelis Janszn. van Scherpenzeel tr. Barneveld 16-5-1617/5-6-1617/10-6-1617 Helmertje Harmsen van Barneveld, zij laten een zoon dopen te Scherpenzeel 3-8-1618 genaamd Jan) (Verder komt voor Cornelis janszn. won. Reijntgen kamp onder Scherpenzeel vader jan Corneliszn. tr. renswoude 29-3-1640/ 12-4-1640 Theunisge Gerrits van Davelaar onder Woudenberg wonende Emminkhuizen haar vader is Gerrit Dirks).	Cors Jansz (I1788)
2066	Pachter te Vriescheloo	Wijcherts, Jacob (I55)
2067	Pagina ontbreekt in DTB	Gezin: Lucas Jochumsz Vreugdenhil / Pietertje Cornelisse van den Bogaard, Boogert (F1590222590)
2068	Pas bij zijn huwelijk duikt de achternaam 'van der Kruck' op. Blijkbaar is hieruit afgeleid dat ook zijn vader deze achternaam droeg, al dan niet met de verdeftiging 'van der'	Gezin: Leendert Gerritsz van der Kruck / Maritge Pieters van den Beuckel (F1590222527)
2069	Pastrick = pastoor	Harsen, Cornelis Cornelisz (I1207)
2070	Paulus is enige tijd opgesloten geweest op verzoek van zijn familie. Een acte uit het Rechterlijk Archief van Pijnacker van 15 mei 1687 vermeldt dat Paulus bezet was met "swaermoedige gedagten ende melancolycque gedagten". Men vreesde dat hij zelfmoord zou plegen. Gelukkig is dit kennelijk goed gekomen want 4 jaar later ging hij trouwen.	Verspeck, Paulus Corstiaan (I3959)
2071	PB 132575	van der Harst, Johannes Zier (I5413)
2072	PB 132593, 12-9-1941	van der Harst, Leenderd Jacobus (I6527)
2073	PB 245782	van der Houwen, Josina (I4429)
2074	PB 246686	van der Kruijk, Cornelis Marinus (I4430)
2075	PB 6561	Tolsma, Dominicus (I6551)
2076	PB 6585	't Lam, Otto (I7532)
2077	PB 8235	Zijlstra, Sybrigje (I7379)
2078	Pepijn (of Pippijn) (Jupille-sur-Meuse, 714[1] - Saint-Denis, 24 september 768[2]), de Korte of de Jongere genaamd, was vanaf 741 hofmeier en vanaf 751 tot zijn dood de eerste koning der Franken uit het Karolingische huis. Hij was een zoon van Karel Martel en Rotrude van Trier.[3] Hij trouwde met Bertrada van Laon, dochter van Charibert van Laon.[4] Omdat hij was genoemd naar zijn grootvader, Pepijn van Herstal, die op zijn beurt ook genoemd is naar zijn grootvader, Pepijn van Landen, beiden hofmeiers, wordt Pepijn de Korte ook wel genummerd als Pepijn III. Pepijn is de vader van Karel de Grote. Jeugd Pepijn werd in 714 geboren in een geslacht van machtige hofmeiers maar ten tijde van zijn geboorte was zijn vader nog lang niet zeker van zijn positie. Pas na enkele jaren van burgeroorlog kon Karel Martel zich in 719 als hofmeier van alle Franken vestigen. Gedeelde regering met Carloman Hofmeier Karel Martel verdeelt het Frankenrijk tussen Pepijn en Carloman. Grandes Chroniques de France (14e eeuw) door Maître de Fauvel, Bibliothèque Nationale in Parijs. In 741 stierf Karel, in naam nog hofmeier maar in de praktijk koning van de Franken. Karel had niet eens de moeite genomen om de schijn op te houden en na de dood van de laatste koning had hij de positie vacant gelaten. Pepijn en zijn broer Carloman volgden hun vader op als hofmeier en de facto heersers van het koninkrijk tijdens een interregnum (737-743).[5] Pepijn kreeg het gezag in het westelijk deel van het rijk (Aquitanië, Neustrië, Bourgondië, de Provence en de gebieden rond Metz en Trier), Carloman regeerde in het oostelijk deel (de rest van Austrasië, Thüringen, Alemannië en Beieren). Hun halfbroer Grifo kreeg enkele graafschappen in het westen van Austrasië. Aquitanië, Alemannië en Beieren waren onderworpen aan het Frankisch gezag maar behielden een hoge mate van zelfstandigheid.[6] De bijzondere verdeling van het westelijke grensgebied van Austrasië was vermoedelijk gebaseerd op een tweede verdeling: naast de regering moest ook het familiebezit worden verdeeld. En het familiebezit van de Karolingen lag in de dalen van de Maas en de Moezel. Het lijkt erop dat Pepijn de bezittingen in het Moezeldal kreeg, Carloman die in het Maasdal en dat ook Grifo enkele restanten kreeg. Consolidatie van de macht In 742 bakenen Pepijn en Carloman hun domeinen af tijdens een bijeenkomst in Naintré. Grifo wordt in Laon gevangengenomen en gedwongen om in een klooster in te treden. Ze voeren samen veldtochten in Aquitanië en Alemannië. De broers halen in 743 de Merovingische troonpretendent Childerik III uit het klooster en maken hem koning, vermoedelijk als zet tegen de hertogen van Allemanië, Beieren en Aquitanië, die ontevreden zijn over de behandeling van Grifo.[7] Ze verslaan aan de Lech een verbonden Beiers-Alemannisch leger dat wordt ondersteund door Saksische en Slavische hulptroepen. Het jaar daarop (744) verslaat Pepijn de opstandige Alemannen in de Elzas. In 745 laat Carloman het grootste deel van de adel van de Alemannen (wegens verraad) doden tijdens een landdag in Cannstatt (tegenwoordig een wijk in Stuttgart). Het verzet van de Alemannen is hiermee definitief gebroken. De hertog van Aquitanië heeft gebruikgemaakt van de verwikkelingen in Allemanië door Neustrië aan te vallen. Hij wordt op zijn beurt ook door de broers verslagen. Carloman treedt in 747, vermoedelijk onder dwang, in een klooster. Hij benoemt zijn zoon Drogo tot zijn opvolger en beveelt hem aan in de bescherming van Pepijn, maar Drogo wordt al snel door Pepijn terzijde geschoven. Pepijn is nu alleen hofmeier (dux et princeps Francorum).[8] Grifo ontsnapt naar Beieren, waar zijn moeder, Swanahilde, de tweede vrouw van Karel Martel, vandaan komt, Pepijn dwingt hertog Odilo van Beieren om zijn gezag te erkennen. Wanneer in 748 Odilo van Beieren sterft, probeert Grifo in Beieren de macht te grijpen. Pepijn valt Beieren binnen en installeert de minderjarige Tassilo III als hertog. Hij benoemt Grifo tot markgraaf van de Bretonse mark. Kerkelijke hervormingen In 743 zijn op voorstel van Bonifatius in Austrasië hervormingen doorgevoerd in de kerk. Deze zijn gericht op handhaving van het celibaat en het opgeven van de onmatige manier van leven van de geestelijkheid. In 744 roept Pepijn een concilie bijeen te Soissons om de hervormingen ook in Neustrië door te voeren. Pepijn paaide de ontstemde geestelijkheid door eerder door zijn vader in beslag genomen kerkbezittingen weer terug te geven. Regering als koning Naast zijn actie in Beieren in 748 is van de eerste jaren van de regering van Pepijn als enige hofmeier alleen bekend dat hij in 749 bezittingen schenkt aan de Abdij van Prüm.[9] Paus Stefanus II ontvangt land van Pepijn de Korte in 754. In 751 sluit Pepijn een overeenkomst met paus Zacharias.[10] De paus is ernstig in het nauw gebracht door de Longobarden die van de interne problemen in het Byzantijnse Rijk gebruik maakten door eerst Ravenna te veroveren en vervolgens Rome te bedreigen. Als wederdienst steunde de paus Pepijn in zijn streven om zelf koning te worden. Volgens de overlevering vroeg Pepijn aan de paus wie koning moest zijn: diegene die de titel droeg of hij die de eigenlijke macht uitoefende.[10] Tijdens een landdag in Soissons werd Childerik III, de laatste koning van de Merovingen, afgezet en gedwongen in te treden in het Abdij van Sint-Bertinus in Sint-Omaars, en werd Pepijn tot koning gekozen.[11] In 752 zendt Pepijn Chrodegang naar Rome als gezant naar de nieuwe paus Stefanus II (III). Voordat Pepijn tegen de Longobarden kan optrekken, moet hij eerst nog enkele andere zaken afwikkelen. In 753 verslaat hij de Saksen en in datzelfde jaar wordt zijn halfbroer Grifo bij Maurienne gedood, wanneer hij de Alpen wil oversteken om zich bij de Longobarden aan te sluiten.[12] In 754 reist paus Stefanus II naar Pepijn om het bondgenootschap tegen de Longobarden te bevestigen en zalft Pepijn en zijn zoons opnieuw.[13] De Frankische edelen zweren op straffe van excommunicatie om alleen nakomelingen van Pepijn als koning te kiezen. Pepijn belooft op zijn beurt aan de paus een eigen staat rond Rome, onder zijn bescherming. Deze gift van land staat bekend als de Donatie van Pepijn. Carloman komt uit zijn klooster in Italië en trekt als onderhandelaar namens de Longobarden naar zijn broer, hij verblijft bij zijn schoonzuster Bertrada. Zijn missie blijft zonder succes, maar is vermoedelijk wel de aanleiding dat zijn zoon Drogo gedwongen wordt om in een klooster te treden. Carloman sterft korte tijd later in Vienne. Pepijn de Korte verdrijft een Arabisch leger uit Narbonne in Septimanië (759). Franse gravure van Emile Bayard (19e eeuw) In 755 belegert Pepijn de Longobarden in hun hoofdstad Pavia en sluit een vredesovereenkomst met hun koning Aistulf.[14] In 756 verbreekt Aistulf de bepalingen van het verdrag en belegert de paus in Rome. Pepijn trekt opnieuw naar Italië en dwingt de Longobarden om het exarchaat Ravenna af te staan, dat hij vervolgens aan paus Stephanus II schenkt.[15] Dit leidt tot spanningen met de Byzantijnen, omdat Ravenna voor de verovering door de Longobarden Byzantijns was. Pepijn wordt door de paus tot Patricius van Rome benoemd. Terug in eigen land voert hij een monetaire hervorming door waarbij de zilveren denarius als eenheidsmunt wordt ingevoerd. In 757 voert hij oorlog tegen de Saksen en dwingt hij Tassilo III van Beieren een eed van trouw aan hem af te leggen. In 758 volgt nog een campagne tegen de Longobarden en in 759 verdrijft hij de Arabieren uit Septimanië. In 760 begint Pepijn een campagne tegen hertog Waifar van Aquitanië. Hij slaagt erin zijn macht over dit hertogdom systematisch van noord naar zuid uit te breiden. In 761 verwoest hij de stad Clermont-Ferrand en schenkt, onder bedreiging van excommunicatie, grote sommen voor herbouw van de kerk. Gedwongen door een hongersnood moet hij zijn campagnes in 764 opschorten maar na het overlijden van Waifar weet hij zijn macht over Aquitanië definitief te vestigen. Graf van Pepijn en Bertrada (beelden uit de gotiek De bijnaam "de Korte" die veel wordt gebruikt lijkt geen enkele historische grond te hebben maar door middeleeuwse geschiedschrijvers te zijn geïntroduceerd. Pepijn zet het binnenlandse beleid van zijn vader voort (ontwikkeling naar feodale structuren, opbouw zware cavalerie) en legt het huwelijks- (en scheidings-) recht vast. Ook stelt hij een hofkapel en een kanselarij in, en bereidt een hervorming van de liturgie voor. Pepijn sterft in Saint-Denis in 768, en werd begraven in de kathedraal van Saint-Denis naast zijn vrouw Bertrada van Laon.Tijdens de Franse Revolutie is zijn graf, net als de andere Franse koningsgraven geschonden en leeggehaald.[16] Volgens zijn eigen wens is hij begraven met zijn gezicht naar beneden, als boetedoening.[17] Zijn rijk wordt verdeeld door zijn zonen Karel en Carloman.[18] Familie en kinderen In zijn eerste huwelijk was Pepijn getrouwd met Leutberga, een prinses uit het Donaugebied. Zij hadden vijf kinderen. Hij verstoot haar voor Bertrada van Laon. Door te nauwe verwantschap zijn er jaren nodig voordat de kerk het huwelijk met Bertrada erkent. In 762 wil Pepijn haar verstoten maar dat mislukt door verzet van de paus. Pepijn en Bertrada hadden de volgende kinderen: Karel de Grote Carloman I Gisela (757 - Chelles, 30 juli 810). In 765 verloofd met de latere keizer Leo IV van Byzantium maar de verloving werd verbroken. In 788 tot abdis van Chelles benoemd. Pepijn (759-761) Chrotais, jong overleden, begraven in de abdij van St Arnulf in Metz. Adelais, jong overleden, begraven in de abdij van St Arnulf in Metz. mogelijk nog twee onbekende dochters, waarvan er een door Maximinus van Trier zou zijn genezen van een ernstige ziekte.	de Korte, Hofmeijer Pepijn (I6467)
2079	Pepijn II van Herstal (Herstal, ca. 635 – Jupille-sur-Meuse, 16 december 714), bekend onder de bijnamen de Jonge, de Middelste of de Dikke, was een Frankische hofmeier. Hij was de zoon van de hofmeier Ansegisel en van (de heilige) Begga, een dochter van de hofmeier Pepijn van Landen.[1] Hij werd begraven in de abdij van Sint-Arnulf (zijn grootvader) in Metz. Leven Door de mislukte staatsgreep van zijn oom Grimoald was zijn familie in politieke ongenade gevallen, waarbij veel prominente familieleden, onder wie zijn vader, gedood waren. Pepijn had nog wel de omvangrijke familiebezittingen langs de Maas en de Moezel. Door zijn huwelijk met Plectrudis (rond 670) verwierf hij nog meer bezittingen aan de Moezel en in de Eifel. Ook wist hij veel prestige terug te winnen door Gundewin te doden, de moordenaar van zijn vader.[2] In 679 was Pepijn een van de leidende edelen in Austrasië. Samen met Martin van Laon leidde hij het verzet tegen de hofmeier Ebroin van Neustrië en Bourgondië, die ook de macht in Austrasië wilde verwerven. De Austrasiërs werden bij Laon verslagen, Martin werd gedood en Pepijn moest vluchten. In 680 werd hij hofmeier van Austrasië. Een jaar later werd Ebroin vermoord, en Pepijn sloot een verdrag met diens opvolger Waratton. In 687 kwam hij echter in conflict met Berthar, de nieuwe hofmeier van Neustrië en Bourgondië. Pepijn versloeg hem in de Slag bij Tertry. Koning Theuderik III benoemde Pepijn tot hofmeier van het gehele rijk en Pepijn erkende Theuderik als enige koning. Berthar overleed eind 688 of begin 689. Vervolgens liet Pepijn zijn zoon Drogo trouwen met Anstrude, dochter van Waratton en weduwe van Berthar. In 695 versloeg hij de Friezen, onder aanvoering van Radboud, in de Slag bij Dorestad en veroverde hij alle gebieden ten zuiden van de Rijn. Aan de missionaris Willibrord gaf hij een oud Romeins fort, nu de stad Utrecht, als steunpunt voor zijn zending onder de Friezen. Ook onderwierp hij de Alemannen. In 691 deed hij een schenking aan de abdij van Sint-Arnulf te Metz. In 695 benoemde hij zijn zoon Grimoald II tot hofmeier in Neustrië en zijn zoon Drogo tot hofmeier in Bourgondië. Opvolging Nadat zijn zonen Drogo (708) en Grimoald (714) nog tijdens zijn leven waren overleden, benoemde Pepijn op aandringen van Plectrudis zijn minderjarige kleinzoon Theudoald, de zoon van Grimoald, tot zijn opvolger. Theudoald was echter nog te jong om zelf te regeren. Toen Pepijn van Herstal op 16 december 714, bijna tachtig jaar oud, plots in Jupille (nu een deel van de Luikse agglomeratie in het moderne België) overleed, zou Plectrudis voorlopig het regentschap uitoefenen.[3] Zijn rechtmatige kleinkinderen riepen zichzelf inderdaad uit tot Pepijn van Herstals ware opvolgers, en probeerden met de hulp van Plectrudis hun positie als hofmeier van het paleis in stand te houden. Karel Martel, de oudste zoon van zijn tweede vrouw, had echter de gunst van de Austrasische adel gewonnen. Hij had zich bewezen als een krachtig militair, die zijn volgelingen door succesvolle plundertochten van omvangrijke buit kon voorzien. Ondanks de inspanningen van Plectrudis, die hem enige tijd gevangen liet zetten,[4] slaagde	van Herstal, Hofmeier Austrasië, Neustrië en Bourgondië Pepijn II (I14647)
2080	perceel 7 in 1543 en perceel 122 in 1556 G.A. Den Haag, Transportakte nr. 120, fol. 60 (5-3-1540).	(van Schilperoort), Cornelis Jacobs (I4891)
2081	perceel 7 in 1543 en perceel 122 in 1556	(van Schilperoort), Cornelis Jacobs (I4891)
2082	Persoonskaart aanwezig PB 203261, 3-10-1941	van der Kruk, Neeltje (I5410)
2083	Persoonskaart aanwezig PB 2890, 10-11-1941	Hoekstra, Fokje (I7381)
2084	Persoonskaart aanwezig PB 291218 NH Visser	Pronk, Willem (I5408)
2085	Persoonskaart aanwezig PB 390207, 22-11-1941	Vrolijk, Antje (I6528)
2086	Persoonskaart aanwezig PB 6561, 31-10-1941 Winkelier, Cafehouder en fouragehandelaar te Westhem.	Tolsma, Dominicus (I6551)
2087	Persoonskaart aanwezig PB 8235, 10-11-1941 Zijlstra naamsvermeldingen en literatuurreferenties: • Naamsaanneming Grouw 1811: Klaas Zylstra, ovl. 1812, geb. te Pietersyl (Gr.) [Hoekema-1975, p 268]. • Durk Klazes Zijlstra (Monnikezijl 1800-Ternaard 1855) [Brouwer-1965, p 28]. • Jasper Pyters Zijlstra, Brantgum 1811, boer; zoon van Pyter Heyns [K.J. Bekkema, 'Foar- en neiteam fan Heyn Botes', in: Genealogysk jierboekje (1986), p 39]. • Naamsaanneming in Grijpskerk 1812 [Vries de-1939, p 54]. • [G. Hovinga-Zijlstra, Kroniek van de familie Zijlstra, Assen 1992]. • [S. Zijlstra, Het geslacht Zijlstra (derde en vierde verantwoording), Bodegraven 1981]. • [S. Zijlstra, Het geslacht Dubbelt Bouwes Zijlstra, 's-Hertogenbosch 1982]. • [Stichting geslachten Zijlstra, nieuwsblad (familieblad: (1993), nr 3)]. • [S. Zijlstra, Het geslacht Zijlstra (27e verantwoording), Bodegraven 1996].	Zijlstra, Sybrigje (I7379)
2088	Persoonskaart aanwezig Persoonsbewijs 2274, 4-7-1941	van der Houwen, Adrianus (I5911)
2089	Persoonskaart aanwezig. PB 245782, 10-10-1941	van der Houwen, Josina (I4429)
2090	Persoonskaart aanwezig. PB 246686, 10-10-1941 Kaartnr: 6448	van der Kruijk, Cornelis Marinus (I4430)
2091	Persoonskaart aanwezig. PB 290487, 25-10-1941 Pronk verklaring: 1. Het Middelnederlandse woord pronk betekende 'stuurs, misnoegd, pruilerig, knorrig'. Betreft Pronk van origine een bijnaam op grond van deze kwalificaties of kan gedacht worden aan een bijnaam die voortkomt uit het werkwoord pronken 'pralen, trots zijn'? 2. Indien deze naam als een variant van Bronk uit Bronckers kan worden beschouwd, kunnen we er ook een patroniem in zien gebaseerd op de voornaam Bronger (vgl. Brongers). naamsvermeldingen en literatuurreferenties: • [WFB]. • Voor zover bekend betreft de eerste naamsvermelding Willem Hendricksz Pronck, in 1493-94 wonend in de Damstraat te Haarlem. In de loop van de 16e en 17e eeuw komen her en der in Noord-Holland families op die de naam Pronk voeren. In Zuid-Holland wordt in 1522 Pieter Janszn alias Pronck als poorter van Leiden ingeschreven. Omstreeks 1600 ontstaat op Scheveningen een familie Pronk die wel uitermate talrijk zou worden. Ook in Nieuwerkerk aan de IJssel en in Berkenwoude (Krimpenerwaard) onstaan Pronk-families. In Berkenwoude met Isbrant Anthonisz Pronck (ca. 1620-ca. 1672), schoolmeester aldaar, en later schout, die mogelijk een zoon was van Anthonis Arijen Jacobsz (ovl. voor 1626) en Heyltje Isbrantsdr [S.E. Pronk & F.H.J. van Aesch, 'Het geslacht Pronk uit Berkenwoude', in: GN 44 (1989), nr 11, p 439-444]. • Jan Claes Pronck, houtkoper, aangeslagene bij de capitale impositie van 1585 te Amsterdam [Dillen van-1941, p 87]. • Pieter Pietersz Pronck, ovl. Hoorn ca. 1602 (welgesteld inwoner van deze stad); Pieter Jacobsz Pronck, notaris te Hoorn 1650-72. Een mogelijke relatie met een familie uit Beets wordt naar voren gebracht, onder wie Jacob Pieter Clai en Simon Pieter Claes, geb. ca. 1500 [S.E. Pronk, 'Notaris Pieter Pronck wn zijn - mogelijke - verwanten', in: GN 43 (1988), p 184-190]. • Cornelis Claessen Pronck, Den Helder 1636 [Schoorl-1998, p 79]. • Heyn Pronk, geb. Volendam 1736 (vader afk. van Ens, Schokland) (met uitgebreid nageslacht in Waterland) [H. Pronk, Hoezo Heyn Pronk?, Veenendaal 1995; vgl. Genealogie-CBG 2 (1996), nr 4, p 91]. • [S.E. Pronk, 'De naam Pronk', in: Pronk-stukken (1972), nr 2, p 26-48]. • [S.E. Pronk, 'Hendrik Pronk, een zeventiende-eeuwse commandeur van de VOC en zijn verwanten', in: De Indische Navorscher 14 (2001) nr 1]. • Vergelijk in Roosendaal omstreeks 1930 de bijnaam Nelleke Pronk = Nel Broeren, die graag pronkte. In Baarn had in diezelfde tijd ene Jan Dijs de bijnaam Jan Pronk of De Pronkerd [A. Verkouteren, 'Bijnamen uit de dertiger jaren', in: Heemkundekring Roosendaal en Nispen (1988), nr 12, p 42; J. Kruidenier, 'Baarnse bijnamen: misschien kent u ze nog?', in: Baerne. Tijdschrift van de Historische Kring Baerne 13 (1989), nr 1, p 16].	Pronk, Johanna Helena (I5414)
2092	Persoonskaart aanwezig. PB 6585, 1-9-1941	't Lam, Otto (I7532)
2093	Persoonskaart aanwezig.	Boersma, Johanna Regina (I6553)
2094	Persoonskaart aanwezig.	Biermans, Anna Catharina (I7529)
2095	Persoonskaart aanwezig.	Leeuwenkamp, Grada Cornelia (I7533)
2096	Persoonskaart aanwezig. Heet daarop Johannes Henricus Rauch. Mogelijk Hendrikus, Hendricus.	Rauch, Johannes Henricus (I6539)
2097	PETRONILLA hertogin van SAKSEN, ook bekend als Geertruid (geb. ca. 1082 – gest. 23-5-1144), door haar huwelijk gravin van Holland. Dochter van Dirk II, hertog van Opper-Lotharingen (gest. 1115), en Hedwig van Formbach (ca. 1056-1085/90). Omstreeks 1100 trouwde Petronilla van Saksen met Floris II (‘de Vette’), graaf van Holland (reg. 1091-1121). Uit dit huwelijk werden 3 zoons en 1 dochter geboren. Petronilla werd als oudste dochter geboren uit het huwelijk van Hedwig van Formbach met Dirk II, hertog van Opper-Lotharingen. Zij werd vernoemd naar haar grootmoeder van moeders zijde, Geertruid van Haldesleben, en komt dan ook onder die naam voor in de Saksische bronnen. Haar moeder was eerder getrouwd geweest met Gebhard van Supplinburg (†1075). Uit dit huwelijk was onder anderen Lotharius geboren, die later roomskoning/keizer van Duitsland zou worden. Petronilla had dus een machtige halfbroer. Als halfzuster van Lotharius III wordt zij veelal Petronilla van Saksen genoemd, hoewel zij haar jeugd vermoedelijk in het veel zuidelijker gelegen Opper-Lotharingen heeft doorgebracht. Ze zal zijn opgevoed op de wijze die voor meisjes van hoge adel in die tijd gebruikelijk was. Naast handwerken en borduren leerden zij lezen en schrijven. Ook poëzie en muziek werden aan de vorstelijke hoven omstreeks 1100 onder invloed van het Franse cultuurgebied druk beoefend. Lezen was van groot belang voor de religieuze vorming: het gaf de mogelijkheid tot het lezen van stichtelijke werken, zoals de levens van heilige vrouwen. In haar latere leven gaf Petronilla er blijk van zeer vroom te zijn. Gravin Petronilla Geertruid/Petronilla trouwde omstreeks 1100 of niet lang daarna met de Hollandse graaf Floris II, die door een tijdgenoot wordt beschreven als ’zeer rijk en zwaarlijvig’. Mogelijk ter gelegenheid van haar huwelijk nam zij de naam Petronilla aan. Met deze naamswijziging wilde zij wellicht haar verbondenheid met de Heilige Stoel onderstrepen. De heilige Petronilla, martelares en volgens de legende de dochter van Petrus, wordt immers beschouwd als de eerste ‘dochter van de Kerk’. Tevens kan zij met deze naamsverandering haar steun tot uitdrukking hebben willen brengen aan de Gregoriaanse hervormingsideeën die op dat moment vanuit Rome werden gepropageerd. Floris II overleed ‘in de bloei van zijn jeugd’, aldus de Egmondse annalen. Boven de ingang van de abdijkerk van Egmond, waar de graaf werd bijgezet, liet gravin Petronilla een timpaan aanbrengen waarop zij en haar jeugdige zoon Dirk VI staan afgebeeld ter weerszijden van Petrus: ‘Hier bidt Dirk, Petronilla verfraait dit werk’ staat er op te lezen. Dit timpaan bevindt zich thans in het Rijksmuseum te Amsterdam. Politiek Na de dood van haar man ontplooide gravin Petronilla een grote activiteit op politiek en religieus gebied. In de jaren 1123-1125 steunde zij met een militaire expeditie haar halfbroer Lotharius in diens strijd tegen keizer Hendrik V, en in 1127 mengde zij zich in de Vlaamse opvolgingsstrijd in de hoop er haar jongere zoon Floris op de graventroon te krijgen. Maar ook met de binnenlandse politiek van het graafschap hield zij zich intensief bezig: een hoogst opmerkelijke zaak omdat haar oudste zoon al ruim meerderjarig was. Zij deed dat bovendien ‘met krachtige hand’, melden de Egmondse annalen. Bij alle belangrijke gebeurtenissen uit de periode 1121-1133 zien we gravin Petronilla handelend optreden. Zo zorgde zij er in 1124 voor dat haar kapelaan Ascellinus tot abt van de abdij van Egmond werd benoemd. Zij deed dat op instigatie van enkele machtige Kennemer edelen die zich tegelijkertijd als bewindvoerders van de abdij lieten aanstellen. Overigens moest Ascellinus al in 1129 aftreden wegens zijn zwakke beleid. Toen gravin Petronilla en de bisschop van Utrecht in het volgende jaar het klooster bezochten schrokken zij van de toestand die ze aantroffen. De bouw van de nieuwe abdijkerk was gestagneerd, en de geestelijke en materiële schade was enorm. De rol van de gravin in deze affaire is opvallend: de bisschop overlegde met haar over de keuze van een nieuwe abt en gezamenlijk zonden zij een gezantschap naar Gent. Er werd een krachtige opvolger gevonden in de persoon van Wouter, die op 7 september 1130 door de Utrechtse bisschop werd gewijd. Onder hem brak een nieuwe bloeiperiode voor Egmond aan. In de jaren tussen 1129 en 1132 speelde gravin Petronilla ook een rol in de conflicten tussen twee van haar zoons, graaf Dirk VI en zijn jongere broer Floris ‘de Zwarte’. De laatste wordt in de Egmondse annalen beschreven als intelligent, ambitieus en charmant. Tweemaal kwam Floris in opstand tegen zijn oudere broer. Bij de eerste opstand werd hij gesteund door Petronilla, de bisschop van Utrecht en de roomskoning, zijn oom Lotharius III, waardoor hij zich in officiële stukken enige tijd ‘graaf van Holland’ kon noemen. Maar in 1131 werd het conflict kennelijk bijgelegd, want in een oorkonde van Lotharius van maart dat jaar worden Dirk en Floris respectievelijk de ‘graaf van Holland en zijn broer’ genoemd. Kennelijk kon Floris zich toch niet bij de nieuwe situatie neerleggen, want al in augustus 1131 kwam hij opnieuw in opstand. Ditmaal steunde zijn moeder hem niet en moest hij uitwijken naar het gebied van de opstandige West-Friezen, waar hij een jaar bleef. Opnieuw werd door bemiddeling Floris de Zwarte verlegde zijn ambities naar Utrecht, waar hij Heilwive van Rode – een rijke erfdochter en familie van de bisschop van Utrecht – wilde trouwen. Een oude familietwist leidde echter tot een zo hoog opgelopen conflict dat hij tijdens een jachtpartij in het najaar van 1133 werd vermoord. Stichting klooster Rijnsburg Gravin Petronilla heeft zich niet alleen met Egmond bemoeid; haar religieuze ijver deed haar in het begin van de jaren dertig ook een nieuw klooster stichten op het grafelijk grondgebied in Rijnsburg. Op 15 september 1133 werd de abdijkerk gewijd door de Utrechtse bisschop. Aan dit klooster schonk zij al haar bezittingen in Rijnsburg en goederen in Delft, Leiden, Noordwijk en Aalsmeer. De nonnen liet zij uit het in Oost-Saksen gelegen klooster Stötterlingenburg komen. Het klooster was kort daarvoor hervormd vanuit het gedachtegoed van Cluny en stond bekend om de goede geest die er heerste. Kort na de wijding van de abdijkerk van Rijnsburg werd haar geliefde zoon Floris de Zwarte er bijgezet. Van de gravin vernemen we nadien weinig meer. In 1140 droeg haar zoon Dirk in Rome mede namens zijn moeder de abdijen van Egmond en Rijnsburg met al hun goederen in eigendom en bescherming over aan de Heilige Stoel. Mogelijk heeft Petronilla zich na de dood van haar zoon teruggetrokken in de schaduw van haar nieuwe stichting te Rijnsburg, waar zij na haar dood op 23 mei 1144 haar laatste rustplaats vond. Gravin Petronilla was een opmerkelijke vrouw die een grote invloed heeft gehad op de politieke gebeurtenissen van haar tijd. Zij heeft daarbij beoordelingsfouten gemaakt, waarbij vooral de ongelukkige abtskeuze voor de abdij van Egmond ernstige gevolgen heeft gehad. Hierover snierde de Egmondse monnik die de gebeurtenissen optekende ‘het vrouwelijk geslacht laat zich gemakkelijk beïnvloeden’. Maar met het stempel dat Petronilla heeft gedrukt op de gebeurtenissen van haar tijd, kan zij niet anders dan een sterke persoonlijkheid zijn geweest. Na de vroege dood van haar man in 1122 voerde zij het regentschap voor haar zoon, graaf Dirk VI van Holland. Petronella vond dat Dirk niet voldoende kwaliteit had om graaf te worden en ze weigerde haar functie op te geven Petronella steunde haar halfbroer in zijn poging om keizer te worden.	van Saksen, Petronilla, Geertruid, Gertrude (I4844)
2098	Piecken	van der Cruijck, Dirk Leendertse (I1554)
2099	Pieter Heijndrijcxsz. smid, poorter van ’s-Gravenzande bekende verkocht te hebben aan Adriaen Pietersz. ’t Luck en Hubert Claesz. poorters van ’s-Gravenzande 2½ morgen land gelegen in het ambacht van ’s- Gravenzande ten noorden van het Heilige Geesthuisje en nog 2 hond land gelegen in het Oudeland	Luck, Lucq, Adriaen Pietersz (I2608)
2100	Pieter Jansz Taell vishacker ten haringh 1 Man 1 Vrouw 3 kinderen booven 10 jaer een daer van te haringh 2 kinderen boven 10 jaer in huijs 1 kindt booven 8 tot 10 jaer	Taal, Pieter Jansz (I5453)
2101	Pieter komt om het leven in het garnizoen te Middelburg, de moeder van zijn kind, Adriana van der Houwen zal later huwen met Nicolaas Cz van den Ende.	van Dijk, Pieter (I4487)
2102	Pieter neemt de achternaam van zijn vrouw over.	Berkhout, Pieter Jacobsz (I6030)
2103	Pieter van Dijk erkent op geboorte aangifte de vader van Adrianus te zijn.	van der Houwen, Adrianus (I5896)
2104	Pietertje Jans van Dorp, JD van Maassluis & Pieter Pieterse van Westveen, JM van Maassluis datum (onder)trouw 10-02-1683 trouwboek(en) ML 3-37	Gezin: Pieter Pietersz Scharp / Pietertje Jansdr van Dorp (F1590223523)
2105	Pink De Jonge Krijn is tijdens een storm vergaan; Stuurman Arie Roos; Reder/Rederij Krijn Hasenoot Bron: Vissersnamenmonumentscheveningen	van der Harst, Willem Maartense (I14151)
2106	Pleun en Neeltje zijn op dezefde dag overleden. In de Kerk, graf 98, het lijk van man en vrouw agter elkander.	Noordam, Pleun Lz (I5840)
2107	Pleun en Neeltje zijn op dezefde dag overleden. In de Kerk, graf 98, het lijk van man en vrouw agter elkander.	Thoen, Neeltje Wdr (I5841)
2108	Pokkenepidemie	Ouwendijk, Klaasje (I5888)
2109	Potier, Augustina Pronk, Cornelis Woutersze Pronk, Leuntje Wouterze Roelevelt, Arij Roelevelt, Cornelia Roelevelt, Krijn Roelevelt, Wouter	Pronk, Leuntje Wouterse (I5725)
2110	Pouwels Adrijaensz. van Dijck koopt op 31 december 1598 van Neelgen Claesdr., weduwe van Dirck Vercroft Jansz., een woning als huis, schuren, bargen en geboomte staande op vier hond eigen grond, met nog 24 morgen 3 hond eigen land, waarvan 21 morgen drie hond in Naaldwijk en de rest aan de zuidzijde van de Lierweg in het ambacht De Lier. Daarenboven neemt Pouwels vier morgen 4½ hond tarwepachtland over, gehouden van de vrouwe van De Lier. Hij betaalt met een custingbrief van 23.500 gld.	van Dijck, Pouwels Adriaensz (I4669)
2111	Pouwels Adrijaensz. van Dijck koopt op 31 december 1598 van Neelgen Claesdr., weduwe van Dirck Vercroft Jansz., een woning als huis, schuren, bargen en geboomte staande op vier hond eigen grond, met nog 24 morgen 3 hond eigen land, waarvan 21 morgen drie hond in Naaldwijk en de rest aan de zuidzijde van de Lierweg in het ambacht De Lier. Daarenboven neemt Pouwels vier morgen 4½ hond tarwepachtland over, gehouden van de vrouwe van De Lier. Hij betaalt met een custingbrief van 23.500 gld.	van Dijk, Pouwels Adriaensz (I7113)
2112	Pouwels Ariensz. van Dijck ende Jannitgen Jans van der Burch maken op 10 februari 1609 hun testament en benoemen hun kinderen tot erfgenamen.	van Dijck, Pouwels Adriaensz (I4669)
2113	Pouwels Ariensz. van Dijck ende Jannitgen Jans van der Burch maken op 10 februari 1609 hun testament en benoemen hun kinderen tot erfgenamen.	van Dijk, Pouwels Adriaensz (I7113)
2114	Praaibericht 1988 blz.34 citeert het hypotheekregister van Den Haag: op 25 mei 1573 Adriaen Koenen van Scilperoort en Apollonia Koenen, wed. Cornelis Eeuwouts jonge Langevelt vrijwaren Wouter Jansz Snijder (=Bom) i.v.m. een aan deze verkochthuis en geven daarvoor hypotheek op een huis van de Korendijck	Bom, Wouter Jansz (I5427)
2115	Predikant: Hermanus Bertling	van der Kruk, Jacobus (I5965)
2116	Pro Deo In 't kraambed overleden	Tuit, Maria Cornelisse (I8595)
2117	Pro Deo	Nadijk (Nodijk, Naaldijk), Hendrik (I4153)
2118	Pro Deo	Ros, Geerlof Cornelisse (I5001)
2119	Pro Deo	Pronk, Marijtgen Claere (I5535)
2120	Pro Deo	(van) Dijckhuijsen, Arent Arens (I5536)
2121	Pro Deo	Toet, Michiel Ariens (I5538)
2122	Pro Deo	van der Eijk, Dirkje Paulusse (I5539)
2123	Pro Deo	Pronck, Arij Arens (I5544)
2124	Pro Deo	Dijkhuijsen, Pieter Arijense (I5546)
2125	Pro Deo	Gerritje Eeuwits (I5548)
2126	Pro Deo	Cuyp, Jan Jansz (I5549)
2127	Pro Deo	Spaans, Leuntie Arens (I5551)
2128	Pro Deo	van der Toorn, Matthijs Arens (I5553)
2129	Pro Deo	Buitenhek, Joris Dirkse (I5557)
2130	Pro Deo	Boef, Arijen Sijmons (I5559)
2131	Pro Deo	Tasman, Dirkje Chiele (I5562)
2132	Pro Deo	Spaans, Philip Arends (I5564)
2133	Pro Deo	Jacobje Jacobs (I5565)
2134	Pro Deo	de Niet, Neeltje Jooste (I5569)
2135	Pro Deo	Koopman, Adriaantje Thielemansdr (I5575)
2136	Pro Deo	de Niet, Jan Jooste (I5576)
2137	Pro Deo	Kaa, Claesge Cornelis (I5578)
2138	Pro Deo	Kunst, Leendert Arens (I5580)
2139	Pro Deo	van der Swan, Kerving Joppe (Overklift) (I5583)
2140	Pro Deo	Blok, Gerrit Gijsse (I5584)
2141	Pro Deo	Buys, Helena Aelberts (I5586)
2142	Pro Deo	Heijn, Helena Huijbertse (I5589)
2143	Pro Deo	de Swart, Geertruijt Joppen (I5592)
2144	Pro Deo	Taal, Jan Pieterse (I5593)
2145	Pro Deo	Harteveld, Benjamin Arijensz (I5595)
2146	Pro Deo	Pronck, Arie Ariens (I5597)
2147	Pro Deo	de Wit, Jobje Claesdr (I5600)
2148	Pro Deo	Roeleveld, Krijn Abrahamse (I5601)
2149	Pro Deo	Boef, Neeltje Arijens (I5602)
2150	Pro Deo	de Wit, Claesge Bastiaans (I5605)
2151	Pro Deo	Spaans, Neeltje Claasse (I5610)
2152	Pro Deo	Pronck, Claar Jacobs (I5611)
2153	Pro Deo	van der Toorn, Maertje Corvingh (I5617)
2154	Pro Deo	Bal, Arie Foppe (I5618)
2155	Pro Deo	van der Meulen, Chieltje Jansdr (I5619)
2156	Pro Deo	Kervingh, Ghysbrecht Willemsz (I5620)
2157	Pro Deo	Fieret, Elisabeth Frederikse (I5624)
2158	Pro Deo	van der Pol, Jacob Ariens (I5627)
2159	Pro Deo	Blok, Hugo Gerritse (I5628)
2160	Pro Deo	(van) Dijckhuijsen, Tryntge Arijense (I5631)
2161	Pro Deo	Braa, Jacob Cornelisse (I5632)
2162	Pro Deo	van der Harst, Anna Cornelisse (I5633)
2163	Pro Deo	Knoester, Wouter Evertse (I5635)
2164	Pro Deo	Toet, Cornelis Arijense (I5636)
2165	Pro Deo	Tuijt, Soetje Teunisdr (I5641)
2166	Pro Deo	Hellendoorn, Lucas Alderts (I5644)
2167	Pro Deo	Spaans, Anna (I5645)
2168	Pro Deo	Ariaentge Simons (I5649)
2169	Pro Deo	Ros, Arijen Cornelisz (I5651)
2170	Pro Deo	Bom, Pieter Arens (I5658)
2171	Pro Deo	van der Toorn, Korvingh Maertense (I5659)
2172	Pro Deo	van Deventer, Johanna Jans (I5660)
2173	Pro Deo	Knoester, Marijtje (I5662)
2174	Pro Deo	Keus, Immetje Leendertse (I5663)
2175	Pro Deo	Fontijn, Aaltge Sijmons (I5667)
2176	Pro Deo	den Heijer, Michiel Maartense (I5668)
2177	Pro Deo	Hogendyk, Dirk Engelen (I5673)
2178	Pro Deo	de Ruijter, Trijntgen Dominicus (I5675)
2179	Pro Deo	van der Pol, Kniertje Arrisdr (I5678)
2180	Pro Deo	van der Meulen, Jacob Baerthouts (I5681)
2181	Pro Deo	van der Zwan, Teunis Franke (I5682)
2182	Pro Deo	Westerduin, Aeltie Janse (I5689)
2183	Pro Deo	Toet (van Zon), Haasje Chiele (I5694)
2184	Pro Deo	van der Key, Jacob Claesse (I5695)
2185	Pro Deo	Spaans, Leendert Cornelisse (I5698)
2186	Pro Deo	Jol, Michiel Cornelisse (I5699)
2187	Pro Deo	Toet, Arien Cornelisse (I5700)
2188	Pro Deo	Taal, Jannetje Janse (I5702)
2189	Pro Deo	van der Boon, Cornelis Teunisse (I5704)
2190	Pro Deo	Visser, Wouter Willemsz (I5712)
2191	Pro Deo	van der Zwan, Kerving Pieters (I5715)
2192	Pro Deo	Dijkhuizen, Ariaantje Minnekusdr (I5726)
2193	Pro Deo	Harteveld, Lytje Benjamins (I5731)
2194	Pro Deo	Roeleveld, Jacob Abrahamse (I5736)
2195	Pro Deo	Vrolijk, Helena Maartens (I5738)
2196	Pro Deo	Spaans, Gerrit Arense (I5739)
2197	Pro Deo	Kuijper, Neeltje Dirkse (I5740)
2198	Pro Deo	Dijkhuisen, Minnekus Pieterse (I5741)
2199	Pro Deo	Ros, Gijsbert Arense (I5743)
2200	Pro Deo	Knoester, Maarten Evertse (I5745)
2201	Pro Deo	Braa, Neeltje Jacobs (I5747)
2202	Pro Deo	Blok, Gerrit Huyge (I5748)
2203	Pro Deo	Hoogendijk, Arentje Dirkse (I5749)
2204	Pro Deo	Jonker, Maartje Cornelis (I5751)
2205	Pro Deo	van der Pol, Kornelis Jacobs (I5753)
2206	Pro Deo	Ros, Alida Gijse (I5755)
2207	Pro Deo	Pronk, Jacob Clare (I5756)
2208	Pro Deo	van der Bom, Arent Pieterse (I5757)
2209	Pro Deo	Buijs, Leendert Teunisse (I5759)
2210	Pro Deo	van Duijvenbode, Jannetje Leendertse (I5760)
2211	Pro Deo	Pronk, Klaartje Ariese (I5761)
2212	Pro Deo	de Niet, Clazina Willemse (I5763)
2213	Pro Deo	van der Toorn, Johannis Flore (I5764)
2214	Pro Deo	van der Pol, Cornelis Cornelisse (I5769)
2215	Pro Deo	Visser, Neeltje Wouters (I5771)
2216	Pro Deo	Spaans, Kornelia Gerritse (I5774)
2217	Pro Deo	Ros, Kniertje Ariens (I5784)
2218	Pro Deo	Victory, Jannetje (I6092)
2219	Pro Deo	Taal, Geertje Hendriks (I6122)
2220	Pro Deo	van der Harst, Leendert Cornelisz (I8052)
2221	Pro Deo	Korvink, Trijntje Pietersdr (I8053)
2222	Pro Deo	van der Harst, Cornelis Leendertsz (I8071)
2223	Pro Deo	van der Key, Gerritje Claasse (I8077)
2224	Pro Deo	van Schenaert, Cornelia Foppe (I8089)
2225	Pro Deo	de Niet, Zier Willemse (I8122)
2226	Pro Deo	van der Harst, Willemijntge Cornelisse (I8259)
2227	Pro Deo	de Niet, Trijntje Siere (I8280)
2228	Pro Deo	Leuntje Cryne (I8282)
2229	Pro Deo	Vrolijk, Zier Dirkse (I8284)
2230	Pro Deo	Vrolijk, Jan Tielemans (I8297)
2231	Pro Deo	Hoogendyk, Ary Engelen (I8336)
2232	Pro Deo	de Niet, Sier Janse (I8441)
2233	Pro Deo	Harteveld, Teunis Wouterse (I8450)
2234	Pro Deo	Harteveld, Wouter Cornelisse (I8452)
2235	Pro Deo	Harteveld, Cornelis Crijne (I8461)
2236	Pro Deo	Buijs, Bastiaan Aelbrecht (I8506)
2237	Pro Deo	Turfboer, Jannetje Jans (I8540)
2238	Pro Deo	den Dulk, Adolf Arens (I8548)
2239	Pro Deo	Taal, Annetje Wouters (I8549)
2240	Pro Deo	den Dulk, Aryen Adolfsen (I8551)
2241	Pro Deo	Keus, Arie Arens (I8589)
2242	Pro Deo	Keus, Arie Leendertse (I8592)
2243	Pro Deo	Kervingh (Keusoom), Leendert Arens (I8601)
2244	Pro Deo	Kaa, Kniertje Dircx (I8602)
2245	Pro Deo	Pronk, Claar Clare (I8622)
2246	Pro Deo	Zeeman, Trijntje Maartens (I8633)
2247	Pro Deo	Blok, Jacomijntje Gerritse (I8635)
2248	Pro Deo	Tuijt, Joris Dirkse (I8640)
2249	Pro Deo	Leuntje Jans (I8641)
2250	Pro Deo	Tuijt, Dirk Dirkse (I8642)

Aantekeningen

Verbonden met

2001

Op het koor.
Hier leidt begraven Claas Maartense de Wit schepen tot Scheveninge out sijnde 74 jaren
en 12 dagen, en geregeert 25 jaren 10 maanden en 20 dagen, en begraven den 25 January
1723.

de Wit, Claes Maertensz (I9969)

2002

Op het koor.

Pals, Ary Hermansz (I2998)

2003

Op het koor.

van der Plas, Anna (I2999)

2004

Op het lijk van zijn vrouw Haasje. Graf 244
Kerkeregt 4-0-0
Impost F 3,=

de Niet, Joost Janse (I5474)

2005

Op hoge koor in de kelder van haar vader Harmanus

Pals, Anna Hermansdr (I12718)

2006

Op huwelijksakte van dochter Dina, Adriaantje van der Klok genaamd.

(van der) Klok, Adriana (Arijaantje) (I7078)

2007

Op ovl akte van dochter Aaltje genaamd: Willempje Donselaar

van Rootselaar, Donselaar, Willemptje Reijers (I4438)

2008

Op zaterdag na St. Geertruijd

van der Vliet, Jan Kerstantsz (I3480)

2009

Op zee gebleven

Doe, Claer Jacobsz (I4786)

2010

Openbare verkoop aan Willem Pietersz. Dijcxhoorn bouwman in Vlaardingerambacht een stuk patrimoniaal land groot omtrent 1 morgen 1 hond gelegen in Vlaardingerambacht in de Holierhoecksche polder. Welke verkochte partij land gekomen is uit de boedel van Gerrit Jansz. Broeck zal. dewelke grootvader was van Neeltie Willemsdr. Touw van der Burght

van Rijn, Cornelis Cornelisz (I12802)

2011

Opgaaf Wim en Patrick Bakkenes aanvullingen IV. Wij vonden in het Gelders Archief nog een Johan
Backenes die het in april 1596 aan de stok had met Derck van Maenen. Deze laatste paalde een deel
van het erf (Swetselaar) af waardoor dieren van Johan geen vrije doorgang meer hadden. Daaruit
ontstont een fikse ruzie met handgemeen ! .... heeft des nieuwen pachtersknecht hem vuyle woorden
gegeven, hem gebiedende syn moeder so te doen sulcks dat Backenes hem met een hand bekend aen syn
oor geslagen te hebben verlangende die tuynene af te breecken en syne beesten overal te laeten
loopen ....etc....

Jan Corstens (I1790)

2012

Opmerkelijke akte ...

Vaeck, Hendrik Hendrickse (I8935)

2013

Opt choor benoorden allernaast zijn moeder, het hoofdeinde van de kist gelijk met de blauwe tegels.

van der Harst, Jacob Bastiaans (I1612)

2014

Opt choor.

Eeuwoud Rochus (I1351)

2015

Opt hoge choor in de grafkelder van Pals, met haar doodgeboren kind.

van Kouwenhoven Pals, Alida Adriana (I14076)

2016

Opt hooge choor in grafkelder van Pals

Nibbeling, Alida (I12706)

2017

Opt koor benoorden naast Jacob van der Harst.

van der Harst, Maarten Bastiaan (I5144)

2018

Opt koor, naast zijn vrouw. Tussen zijn vrouw en de Kerkmeesterskamerdeur.

Tasman, Maarten Willems (I1743)

2019

Opvarende van een visserspink.

Roeleveld, Arij Crijne (I6434)

2020

ORA Honselersdijk f. 157 d.d. 1-10-1641: Sijmon van Catshuijsen baljuw van Naaldwijk bekende verkocht te hebben aan Cornelis Cornelisz. van Rijn wonende op Honselersdijk een huis en erf op Honsrlersdijk met een vrije uiten ingang met wagen en paarden aan de westzijde van het voorsz. huis en erf. Belend W en N Sijmon van Catshuijsen; O Arent Phillipsz Backer en de verkoper; Z sHeerenwech.

ORA Honselersdijk f. 37 d.d. 8-5-1659: Cornelis Cornelisz. van Rijn onze inwoner bekende verkocht te hebben aan Cornelis Pietersz. Post waard op Honselersdijk een huising, erf en stalling binnen Honselersdijk waar uit hangt ’s Lants Welvaeren, met een vrije uit- en ingang met wagen en paarden aan de westzijde van het voorsz. huis en erf. Belend O de weduwe van Arent Phillips backer; Z 's Heerenwegh, W en N de voorn. weduwe en de erfgenamen van den Baljuw Catshuijsen.
De somme van f 5.000,- is wel voldaan en betaald in 'gereeden gelde'.

van Rijn, Cornelis Cornelisz (Sr) (I8675)

2021

Tenminste nog één levende persoon is verbonden aan deze aantekening - detailgegevens worden niet weergegeven.

Levend (I1)

2022

Osburh of Osburga was de eerste echtgenote van koning Æthelwulf van Wessex en moeder van Alfred de Grote. Alfreds biograaf, Asser, omschreef haar als "een zeer religieuze vrouw, nobel door karakter en nobel door geboorte".

Haar bestaan is enkel bekend uit Assers Vita Alfredi. Ze wordt niet als getuige genoemd in oorkondes, noch wordt haar dood vermeld in de Angelsaksische kroniek. Voor zover geweten is, was zij de moeder van al Æthelwulfs kinderen, zijn vijf zonen Æthelstan, Æthelbald, Æthelberht, Æthelred en Alfred de Grote, en zijn dochter Æthelswith, echtgenote van koning Burgred van Mercia.

Asser vertelt over haar dat ze een boek met Saksische liederen had dat ze aan Alfred en zijn broers toonde, waarna ze zei dat ze het boek zou geven aan degene die het als eerst kon memoriseren, een uitdaging die Alfred op zich nam en won.[2] Deze anekdote toont de interesse van hooggeborene vrouwen uit de 9e eeuw in boeken en hun rol in de opvoeding van hun kinderen aan.[3]

Osburh was de dochter van Oslac (die ook alleen maar bij Asser wordt vermeld), koning Æthelwulfs pincerna (schenker), een belangrijk figuur aan het koninklijk hof.[4] Oslac wordt omschreven als een afstammeling van koning Cerdics Jutse neven, Stuf en Wihtgar, die het Isle of Wight hadden veroverd[5] en wordt hierdoor ook een Gautisch/Gotische afkomst toegeschreven.

Osburh (I13832)

2023

Oude Kerk te Scheveningen Graf 111, grafsteen met wapen)

Deel van de grafsteen van Jacob Symons (Schilperoort) in de Oude Kerk te Scheveningen (graf 111); gothisch randschrift; op de hoeken de symbolen van de 4 evangelisten in cartouche; wapen: 3 St. Jacobsschelpen, gepl. 2 en 1, helm. met dekkleden, helmt. St. Jacobschelp tussen een vlucht.

Begr. Oude Kerk graf 111, grafsteen met wapen; Jacob Symons nageslacht -niet onbemiddeld en nogal Spaansgezind- vertrok voor een deel naar R'dam en huwde daar met de bekende geslachten van der Meijden, Couwael de Jonge, den Bout, en Say; een van hun kinderen heette Hubrecht (Huybert) Jacobs Duyfhuys, vicariepriester te Scheven. 1540; op 29-6-1578 door de Haagse magistraat beroepen tot predikant, maar toen gevlucht uit Utrecht (hij was de bekende reformator van Utrecht), begr. aldr. Jacobikerk 3-4-1581, tr. Crijntje Pieters, overl. Keulen 26-7-1574, begr. Utrecht bij haar man; uit dit gezin nageslacht.

Schilperoort, Jacob Sijmonsz (I5426)

2024

Oude Kerk te Scheveningen graf 60
Akte niet gevonden

Bom, Wouter Jansz (I5427)

2025

Ouders bruidegom aanwezig.

Ouders bruid overleden.

Gezin: Johannes Zier van der Harst / Johanna Pronk (F1640165458)

2026

Ouders bruidegom reeds overleden, ouders van de bruid aanwezig

Gezin: Daniël Bal / Janneke Harte (F1596440203)

2027

Ouders hierna onzeker !!! Nakijken !!!

van der Oest, Trijntje Adr (I4731)

2028

Ouders: Jacob van der Kruijk en Trijntje Hofman.

van der Kruijk, Willem (I5975)

2029

Oudste vermelding naam Bregman (Rotterdam)

Bregman, Pieter (I3465)

2030

Out kerckmeester

Overduin, Jan Aelbrechtsz (I5439)

2031

OV 1972, juni, repertorium op de lenen van Putten, leen 63 en 64.

Doen Beijensz (de Jonge) (I14454)

2032

Over Aleid van Gelre is weinig bekend uit contemporaine bronnen. Haar geboortejaar is onbekend en over haar jeugd aan het Gelderse hof is niets overgeleverd. In de Annalen van Egmond, de belangrijkste verhalende bron over de twaalfde-eeuwse geschiedenis van Holland, komt ze voor het eerst voor bij de beschrijving van haar huwelijk met Willem I van Holland.

Eind 1195 of begin 1196 benoemde graaf Dirk VII van Holland diens jongere broer Willem tot graaf van Midden-Friesland, dat onder gedeeld gezag stond van Holland en het Sticht Utrecht. Als graaf van Friesland kwam Willem in conflict met de heer van Kuinre, Hendrik de Kraan, een leenman van de bisschop van Utrecht. Willem veroverde Kuinre en liet de Kuinderburcht verwoesten. Vervolgens reisde hij naar Kasteel Ter Horst in het Sticht voor een ontmoeting met zijn broer Dirk VII, die voor korte tijd benoemd was tot voogd van het bisdom. Willem werd door zijn broer ontvangen, maar net voordat hij aan tafel wilde gaan werd hij − met toestemming van zijn broer – overvallen en gevangengenomen door Hendrik de Kraan en zijn volgelingen. Willem wist echter te ontsnappen en vluchtte naar Gelre, waar hij aan het hof van graaf Otto I verbleef. Volgens de Annalen bleef hij "daar een tijdje omdat zijn benen door het ijs ernstig waren opengescheurd en door de kou gezwollen." Aan het Gelderse hof verloofde hij zich

Het jaar waarin de bruiloft gevierd werd is niet met zekerheid vast te stellen, maar waarschijnlijk vond het plaats in 1198.[1] Volgens de veertiende-eeuwse kroniekschrijver Willem Procurator vond het huwelijk in 1206 plaats, toen Willem al als graaf van Holland regeerde. Volgens Henri Obreen was dit onmogelijk, omdat Willem in een oorkonde uit 1200 als schoonzoon van Otto van Gelre werd vermeld.

Willem I huwde begin 1198 te Stavoren met Aleid van Gelre (ca. 1187 – 1218), oudste dochter van Otto I van Gelre. Uit dit huwelijk werden vijf kinderen geboren:

Ada (1208 – 1258), abdis van Rijnsburg
Floris IV (1210 – 1234), opvolger van zijn vader
Willem (1212 – 1238) overleden tijdens een toernooi[11]
Otto (1214 – 1249), bisschop van Utrecht
Ricardis (1216 – 3 januari 1262)

Gezin: Graaf van Holland en Zeeland Willem I van Holland / Gravin van Holland Aleid van Gelre (F1590224016)

2033

overl. op kruistocht aan de pest 1.8.1190
Hij werd begraven voor het koor in de Petruskerk van Antiochië.
In deze kerk mis ook Keizer Frederik Barbarossa begraven.

van Holland, Graaf van Holland Floris III (I4127)

2034

overl. tussen 27-9-1584 en 16-10-1599

Cornelis Sijmonsz (I3617)

2035

overleden 26 maart of 1 april 1396

van Arkel, Heer van Arkel Otto (I3472)

2036

Overleden aan de Heijdenscheweg 52

van der Kruijk, Martinus (I5977)

2037

Overleden als Jacobus van der Kruk.

van der Kruk, Jacobus (I5965)

2038

Overleden als welgeboren man in De Lier

Kerstant Coppaertsz (I4174)

2039

Overleden in het huis wijk B nommer 128

de Jong, Neeltje (I5976)

2040

Overleden in het St. Franciscusgasthuis

Steeneken, Theodorus Leonardus (I6191)

2041

Overleden in huis wijk B nommer 126
Ouders: Jacob van der Kruijk en Trijntje Hofman.

van der Kruijk, Willem (I5975)

2042

Overleden in huis wijk B nommer 13

de Jong, Dirk (I5966)

2043

Overleden in huis wijk B nommer 18

Hofman, Trijntje (I5961)

2044

Overleden in huis wijk B nommer 268
Hendrik overlijdt 8 dagen na zijn vrouw Alida.

van Veelen, Hendrikus Martinus (I5885)

2045

Overleden in huis wijk B nommer 37

van (der) Hal, Elisabeth (I5959)

2046

Overleden in huis wijk B nommer 87
Volgens akte van overlijden geboren op 17-7-1800 te Enkhuizen

Scharp, Neeltje Leenders (I5968)

2047

Overleden in Pasen

van der Vliet, Jacob Kerstansz (Corssen) (I4650)

2048

Overleden in wijk A nommer 102

van Veelen, Arie Jacob (I4608)

2049

Overleden na 6-7-1504. Verkoopt dan een rente.

Lijsbeth NN (I3500)

2050

Overleden op "IJsbrant Touwens woning" gelegen aan de Oostzijde van de Voordijkhoornseweg op 't Woudt

op Dijkshoorn (Dijcxhoren), Pieter Cornelisz (I5936)

2051

Overleden te Benthuizen tussen 10-05-1582 en 01-05-1597. Welgeboren man te Benthuizen

van 't Tol, Claes Hz (I4145)

2052

Overleden te Bergen op Zoom, doch wonende te 's-Gravenhage

van der Harst, Willem (I14145)

2053

OVERLEDEN TE ZANDVOORT, DOCH WONENDE TE SCHEVENINGEN

Pronk, Arij Dirkse (I13549)

2054

Overleden tijdens de zwangerschap van zijn vrouw Martijntje (Klaas, geb 24-3-1745, zie diens geboorteakte)
Eens beluijdt.
Impost F -12-

Duijfhuijs, Klaas Pietersz (I1685)

2055

Overleden tussen 15 december 1709 en 19 april 1711

van der Weijde, Engeltje Ariensdr (I3943)

2056

Overleden tussen 2-10-1640 en 15-6-1652

van Driel, Lijsbeth Aerts (I12775)

2057

Overleden tussen 23-12-1583 en 6-12-1587

van Montfoort, Quirijn Cornelisz (I12620)

2058

Overleden voor 1614 te Loosduinen.
Op die datum Boelhuis RA Mo. 113.

Groen, Dirckje Cornelisdr (I8679)

2059

Overlijdensakte 1822 nr. 101. Dit betreft een uittreksel van de akte (nr 508) uit Den Haag. Er is alleen een melding van een proces-verbaal van de commissaris van politie gedateerd 15 mei 1822 dat Sijmen van Duijvenbode matroos oud 54 jaar is overleden. Er is geen overlijdens plaats of datum genoemd.
Akte nr. 508 uit Den Haag vermeld hetzelfde.

van Duijvenbode, Sijmen (I13225)

2060

Overlijdensdatum nakijken! ivm geboorte Trijntje.

Jan Berendsz (I4136)

2061

Ovl / Begr data nakijken!

Rog, Leuntje Vranken (I13564)

2062

Ovl akte geeft:
Getrouwd met Geertrui Ketting
Zoon van Pieter van der Burg en Adriana NN ...

van der Burg, Willem Cornelisse (I5310)

2063

Ovl akte niet gevonden

van der Boon, Teunis Cornelisse (I5018)

2064

Ovl akte niet gevonden...

Kervingh, Jan Leendertse (I8352)

2065

Pacht in 1647 Sweetselaar te Lunteren, zie ook Kwartierstaat Beek in VG 1988, ( Wel komt voor Cornelis Janszn. van
Scherpenzeel tr. Barneveld 16-5-1617/5-6-1617/10-6-1617 Helmertje Harmsen van Barneveld, zij
laten een zoon dopen te Scherpenzeel 3-8-1618 genaamd Jan) (Verder komt voor Cornelis janszn.
won. Reijntgen kamp onder Scherpenzeel vader jan Corneliszn. tr. renswoude 29-3-1640/ 12-4-1640
Theunisge Gerrits van Davelaar onder Woudenberg wonende Emminkhuizen haar vader is Gerrit Dirks).

Cors Jansz (I1788)

2066

Pachter te Vriescheloo

Wijcherts, Jacob (I55)

2067

Pagina ontbreekt in DTB

Gezin: Lucas Jochumsz Vreugdenhil / Pietertje Cornelisse van den Bogaard, Boogert (F1590222590)

2068

Pas bij zijn huwelijk duikt de achternaam 'van der Kruck' op.
Blijkbaar is hieruit afgeleid dat ook zijn vader deze achternaam droeg, al dan niet met de verdeftiging 'van der'

Gezin: Leendert Gerritsz van der Kruck / Maritge Pieters van den Beuckel (F1590222527)

2069

Pastrick = pastoor

Harsen, Cornelis Cornelisz (I1207)

2070

Paulus is enige tijd opgesloten geweest op verzoek van zijn familie. Een acte uit het Rechterlijk Archief van Pijnacker van 15 mei 1687 vermeldt dat Paulus bezet was met "swaermoedige gedagten ende melancolycque gedagten". Men vreesde dat hij zelfmoord zou plegen. Gelukkig is dit kennelijk goed gekomen want 4 jaar later ging hij trouwen.

Verspeck, Paulus Corstiaan (I3959)

2071

PB 132575

van der Harst, Johannes Zier (I5413)

2072

PB 132593, 12-9-1941

van der Harst, Leenderd Jacobus (I6527)

2073

PB 245782

van der Houwen, Josina (I4429)

2074

PB 246686

van der Kruijk, Cornelis Marinus (I4430)

2075

PB 6561

Tolsma, Dominicus (I6551)

2076

PB 6585

't Lam, Otto (I7532)

2077

PB 8235

Zijlstra, Sybrigje (I7379)

2078

Pepijn (of Pippijn) (Jupille-sur-Meuse, 714[1] - Saint-Denis, 24 september 768[2]), de Korte of de Jongere genaamd, was vanaf 741 hofmeier en vanaf 751 tot zijn dood de eerste koning der Franken uit het Karolingische huis.

Hij was een zoon van Karel Martel en Rotrude van Trier.[3] Hij trouwde met Bertrada van Laon, dochter van Charibert van Laon.[4] Omdat hij was genoemd naar zijn grootvader, Pepijn van Herstal, die op zijn beurt ook genoemd is naar zijn grootvader, Pepijn van Landen, beiden hofmeiers, wordt Pepijn de Korte ook wel genummerd als Pepijn III. Pepijn is de vader van Karel de Grote.
Jeugd

Pepijn werd in 714 geboren in een geslacht van machtige hofmeiers maar ten tijde van zijn geboorte was zijn vader nog lang niet zeker van zijn positie. Pas na enkele jaren van burgeroorlog kon Karel Martel zich in 719 als hofmeier van alle Franken vestigen.
Gedeelde regering met Carloman
Hofmeier Karel Martel verdeelt het Frankenrijk tussen Pepijn en Carloman. Grandes Chroniques de France (14e eeuw) door Maître de Fauvel, Bibliothèque Nationale in Parijs.

In 741 stierf Karel, in naam nog hofmeier maar in de praktijk koning van de Franken. Karel had niet eens de moeite genomen om de schijn op te houden en na de dood van de laatste koning had hij de positie vacant gelaten. Pepijn en zijn broer Carloman volgden hun vader op als hofmeier en de facto heersers van het koninkrijk tijdens een interregnum (737-743).[5] Pepijn kreeg het gezag in het westelijk deel van het rijk (Aquitanië, Neustrië, Bourgondië, de Provence en de gebieden rond Metz en Trier), Carloman regeerde in het oostelijk deel (de rest van Austrasië, Thüringen, Alemannië en Beieren). Hun halfbroer Grifo kreeg enkele graafschappen in het westen van Austrasië. Aquitanië, Alemannië en Beieren waren onderworpen aan het Frankisch gezag maar behielden een hoge mate van zelfstandigheid.[6]

De bijzondere verdeling van het westelijke grensgebied van Austrasië was vermoedelijk gebaseerd op een tweede verdeling: naast de regering moest ook het familiebezit worden verdeeld. En het familiebezit van de Karolingen lag in de dalen van de Maas en de Moezel. Het lijkt erop dat Pepijn de bezittingen in het Moezeldal kreeg, Carloman die in het Maasdal en dat ook Grifo enkele restanten kreeg.
Consolidatie van de macht

In 742 bakenen Pepijn en Carloman hun domeinen af tijdens een bijeenkomst in Naintré. Grifo wordt in Laon gevangengenomen en gedwongen om in een klooster in te treden. Ze voeren samen veldtochten in Aquitanië en Alemannië.

De broers halen in 743 de Merovingische troonpretendent Childerik III uit het klooster en maken hem koning, vermoedelijk als zet tegen de hertogen van Allemanië, Beieren en Aquitanië, die ontevreden zijn over de behandeling van Grifo.[7] Ze verslaan aan de Lech een verbonden Beiers-Alemannisch leger dat wordt ondersteund door Saksische en Slavische hulptroepen. Het jaar daarop (744) verslaat Pepijn de opstandige Alemannen in de Elzas.

In 745 laat Carloman het grootste deel van de adel van de Alemannen (wegens verraad) doden tijdens een landdag in Cannstatt (tegenwoordig een wijk in Stuttgart). Het verzet van de Alemannen is hiermee definitief gebroken. De hertog van Aquitanië heeft gebruikgemaakt van de verwikkelingen in Allemanië door Neustrië aan te vallen. Hij wordt op zijn beurt ook door de broers verslagen.

Carloman treedt in 747, vermoedelijk onder dwang, in een klooster. Hij benoemt zijn zoon Drogo tot zijn opvolger en beveelt hem aan in de bescherming van Pepijn, maar Drogo wordt al snel door Pepijn terzijde geschoven. Pepijn is nu alleen hofmeier (dux et princeps Francorum).[8] Grifo ontsnapt naar Beieren, waar zijn moeder, Swanahilde, de tweede vrouw van Karel Martel, vandaan komt, Pepijn dwingt hertog Odilo van Beieren om zijn gezag te erkennen.

Wanneer in 748 Odilo van Beieren sterft, probeert Grifo in Beieren de macht te grijpen. Pepijn valt Beieren binnen en installeert de minderjarige Tassilo III als hertog. Hij benoemt Grifo tot markgraaf van de Bretonse mark.
Kerkelijke hervormingen

In 743 zijn op voorstel van Bonifatius in Austrasië hervormingen doorgevoerd in de kerk. Deze zijn gericht op handhaving van het celibaat en het opgeven van de onmatige manier van leven van de geestelijkheid. In 744 roept Pepijn een concilie bijeen te Soissons om de hervormingen ook in Neustrië door te voeren. Pepijn paaide de ontstemde geestelijkheid door eerder door zijn vader in beslag genomen kerkbezittingen weer terug te geven.
Regering als koning

Naast zijn actie in Beieren in 748 is van de eerste jaren van de regering van Pepijn als enige hofmeier alleen bekend dat hij in 749 bezittingen schenkt aan de Abdij van Prüm.[9]
Paus Stefanus II ontvangt land van Pepijn de Korte in 754.

In 751 sluit Pepijn een overeenkomst met paus Zacharias.[10] De paus is ernstig in het nauw gebracht door de Longobarden die van de interne problemen in het Byzantijnse Rijk gebruik maakten door eerst Ravenna te veroveren en vervolgens Rome te bedreigen. Als wederdienst steunde de paus Pepijn in zijn streven om zelf koning te worden. Volgens de overlevering vroeg Pepijn aan de paus wie koning moest zijn: diegene die de titel droeg of hij die de eigenlijke macht uitoefende.[10] Tijdens een landdag in Soissons werd Childerik III, de laatste koning van de Merovingen, afgezet en gedwongen in te treden in het Abdij van Sint-Bertinus in Sint-Omaars, en werd Pepijn tot koning gekozen.[11]

In 752 zendt Pepijn Chrodegang naar Rome als gezant naar de nieuwe paus Stefanus II (III). Voordat Pepijn tegen de Longobarden kan optrekken, moet hij eerst nog enkele andere zaken afwikkelen. In 753 verslaat hij de Saksen en in datzelfde jaar wordt zijn halfbroer Grifo bij Maurienne gedood, wanneer hij de Alpen wil oversteken om zich bij de Longobarden aan te sluiten.[12]

In 754 reist paus Stefanus II naar Pepijn om het bondgenootschap tegen de Longobarden te bevestigen en zalft Pepijn en zijn zoons opnieuw.[13] De Frankische edelen zweren op straffe van excommunicatie om alleen nakomelingen van Pepijn als koning te kiezen. Pepijn belooft op zijn beurt aan de paus een eigen staat rond Rome, onder zijn bescherming. Deze gift van land staat bekend als de Donatie van Pepijn. Carloman komt uit zijn klooster in Italië en trekt als onderhandelaar namens de Longobarden naar zijn broer, hij verblijft bij zijn schoonzuster Bertrada. Zijn missie blijft zonder succes, maar is vermoedelijk wel de aanleiding dat zijn zoon Drogo gedwongen wordt om in een klooster te treden. Carloman sterft korte tijd later in Vienne.
Pepijn de Korte verdrijft een Arabisch leger uit Narbonne in Septimanië (759). Franse gravure van Emile Bayard (19e eeuw)

In 755 belegert Pepijn de Longobarden in hun hoofdstad Pavia en sluit een vredesovereenkomst met hun koning Aistulf.[14] In 756 verbreekt Aistulf de bepalingen van het verdrag en belegert de paus in Rome. Pepijn trekt opnieuw naar Italië en dwingt de Longobarden om het exarchaat Ravenna af te staan, dat hij vervolgens aan paus Stephanus II schenkt.[15] Dit leidt tot spanningen met de Byzantijnen, omdat Ravenna voor de verovering door de Longobarden Byzantijns was. Pepijn wordt door de paus tot Patricius van Rome benoemd.

Terug in eigen land voert hij een monetaire hervorming door waarbij de zilveren denarius als eenheidsmunt wordt ingevoerd. In 757 voert hij oorlog tegen de Saksen en dwingt hij Tassilo III van Beieren een eed van trouw aan hem af te leggen. In 758 volgt nog een campagne tegen de Longobarden en in 759 verdrijft hij de Arabieren uit Septimanië.

In 760 begint Pepijn een campagne tegen hertog Waifar van Aquitanië. Hij slaagt erin zijn macht over dit hertogdom systematisch van noord naar zuid uit te breiden. In 761 verwoest hij de stad Clermont-Ferrand en schenkt, onder bedreiging van excommunicatie, grote sommen voor herbouw van de kerk. Gedwongen door een hongersnood moet hij zijn campagnes in 764 opschorten maar na het overlijden van Waifar weet hij zijn macht over Aquitanië definitief te vestigen.
Graf van Pepijn en Bertrada (beelden uit de gotiek

De bijnaam "de Korte" die veel wordt gebruikt lijkt geen enkele historische grond te hebben maar door middeleeuwse geschiedschrijvers te zijn geïntroduceerd. Pepijn zet het binnenlandse beleid van zijn vader voort (ontwikkeling naar feodale structuren, opbouw zware cavalerie) en legt het huwelijks- (en scheidings-) recht vast. Ook stelt hij een hofkapel en een kanselarij in, en bereidt een hervorming van de liturgie voor.

Pepijn sterft in Saint-Denis in 768, en werd begraven in de kathedraal van Saint-Denis naast zijn vrouw Bertrada van Laon.Tijdens de Franse Revolutie is zijn graf, net als de andere Franse koningsgraven geschonden en leeggehaald.[16] Volgens zijn eigen wens is hij begraven met zijn gezicht naar beneden, als boetedoening.[17] Zijn rijk wordt verdeeld door zijn zonen Karel en Carloman.[18]
Familie en kinderen

In zijn eerste huwelijk was Pepijn getrouwd met Leutberga, een prinses uit het Donaugebied. Zij hadden vijf kinderen. Hij verstoot haar voor Bertrada van Laon. Door te nauwe verwantschap zijn er jaren nodig voordat de kerk het huwelijk met Bertrada erkent. In 762 wil Pepijn haar verstoten maar dat mislukt door verzet van de paus. Pepijn en Bertrada hadden de volgende kinderen:

Karel de Grote
Carloman I
Gisela (757 - Chelles, 30 juli 810). In 765 verloofd met de latere keizer Leo IV van Byzantium maar de verloving werd verbroken. In 788 tot abdis van Chelles benoemd.
Pepijn (759-761)
Chrotais, jong overleden, begraven in de abdij van St Arnulf in Metz.
Adelais, jong overleden, begraven in de abdij van St Arnulf in Metz.
mogelijk nog twee onbekende dochters, waarvan er een door Maximinus van Trier zou zijn genezen van een ernstige ziekte.

de Korte, Hofmeijer Pepijn (I6467)

2079

Pepijn II van Herstal (Herstal, ca. 635 – Jupille-sur-Meuse, 16 december 714), bekend onder de bijnamen de Jonge, de Middelste of de Dikke, was een Frankische hofmeier. Hij was de zoon van de hofmeier Ansegisel en van (de heilige) Begga, een dochter van de hofmeier Pepijn van Landen.[1] Hij werd begraven in de abdij van Sint-Arnulf (zijn grootvader) in Metz.
Leven

Door de mislukte staatsgreep van zijn oom Grimoald was zijn familie in politieke ongenade gevallen, waarbij veel prominente familieleden, onder wie zijn vader, gedood waren. Pepijn had nog wel de omvangrijke familiebezittingen langs de Maas en de Moezel. Door zijn huwelijk met Plectrudis (rond 670) verwierf hij nog meer bezittingen aan de Moezel en in de Eifel. Ook wist hij veel prestige terug te winnen door Gundewin te doden, de moordenaar van zijn vader.[2]

In 679 was Pepijn een van de leidende edelen in Austrasië. Samen met Martin van Laon leidde hij het verzet tegen de hofmeier Ebroin van Neustrië en Bourgondië, die ook de macht in Austrasië wilde verwerven. De Austrasiërs werden bij Laon verslagen, Martin werd gedood en Pepijn moest vluchten. In 680 werd hij hofmeier van Austrasië. Een jaar later werd Ebroin vermoord, en Pepijn sloot een verdrag met diens opvolger Waratton. In 687 kwam hij echter in conflict met Berthar, de nieuwe hofmeier van Neustrië en Bourgondië. Pepijn versloeg hem in de Slag bij Tertry. Koning Theuderik III benoemde Pepijn tot hofmeier van het gehele rijk en Pepijn erkende Theuderik als enige koning. Berthar overleed eind 688 of begin 689. Vervolgens liet Pepijn zijn zoon Drogo trouwen met Anstrude, dochter van Waratton en weduwe van Berthar.

In 695 versloeg hij de Friezen, onder aanvoering van Radboud, in de Slag bij Dorestad en veroverde hij alle gebieden ten zuiden van de Rijn. Aan de missionaris Willibrord gaf hij een oud Romeins fort, nu de stad Utrecht, als steunpunt voor zijn zending onder de Friezen. Ook onderwierp hij de Alemannen. In 691 deed hij een schenking aan de abdij van Sint-Arnulf te Metz. In 695 benoemde hij zijn zoon Grimoald II tot hofmeier in Neustrië en zijn zoon Drogo tot hofmeier in Bourgondië.
Opvolging
Nadat zijn zonen Drogo (708) en Grimoald (714) nog tijdens zijn leven waren overleden, benoemde Pepijn op aandringen van Plectrudis zijn minderjarige kleinzoon Theudoald, de zoon van Grimoald, tot zijn opvolger. Theudoald was echter nog te jong om zelf te regeren. Toen Pepijn van Herstal op 16 december 714, bijna tachtig jaar oud, plots in Jupille (nu een deel van de Luikse agglomeratie in het moderne België) overleed, zou Plectrudis voorlopig het regentschap uitoefenen.[3] Zijn rechtmatige kleinkinderen riepen zichzelf inderdaad uit tot Pepijn van Herstals ware opvolgers, en probeerden met de hulp van Plectrudis hun positie als hofmeier van het paleis in stand te houden. Karel Martel, de oudste zoon van zijn tweede vrouw, had echter de gunst van de Austrasische adel gewonnen. Hij had zich bewezen als een krachtig militair, die zijn volgelingen door succesvolle plundertochten van omvangrijke buit kon voorzien. Ondanks de inspanningen van Plectrudis, die hem enige tijd gevangen liet zetten,[4] slaagde

van Herstal, Hofmeier Austrasië, Neustrië en Bourgondië Pepijn II (I14647)

2080

perceel 7 in 1543 en perceel 122 in 1556

G.A. Den Haag, Transportakte nr. 120, fol. 60 (5-3-1540).

(van Schilperoort), Cornelis Jacobs (I4891)

2081

perceel 7 in 1543 en perceel 122 in 1556

(van Schilperoort), Cornelis Jacobs (I4891)

2082

Persoonskaart aanwezig

PB 203261, 3-10-1941

van der Kruk, Neeltje (I5410)

2083

Persoonskaart aanwezig

PB 2890, 10-11-1941

Hoekstra, Fokje (I7381)

2084

Persoonskaart aanwezig

PB 291218

NH Visser

Pronk, Willem (I5408)

2085

Persoonskaart aanwezig

PB 390207, 22-11-1941

Vrolijk, Antje (I6528)

2086

Persoonskaart aanwezig

PB 6561, 31-10-1941

Winkelier, Cafehouder en fouragehandelaar te Westhem.

Tolsma, Dominicus (I6551)

2087

Persoonskaart aanwezig

PB 8235, 10-11-1941

Zijlstra
naamsvermeldingen en literatuurreferenties:
• Naamsaanneming Grouw 1811: Klaas Zylstra, ovl. 1812, geb. te Pietersyl (Gr.) [Hoekema-1975, p 268].
• Durk Klazes Zijlstra (Monnikezijl 1800-Ternaard 1855) [Brouwer-1965, p 28].
• Jasper Pyters Zijlstra, Brantgum 1811, boer; zoon van Pyter Heyns [K.J. Bekkema, 'Foar- en neiteam fan Heyn Botes', in: Genealogysk jierboekje (1986), p 39].
• Naamsaanneming in Grijpskerk 1812 [Vries de-1939, p 54].
• [G. Hovinga-Zijlstra, Kroniek van de familie Zijlstra, Assen 1992].
• [S. Zijlstra, Het geslacht Zijlstra (derde en vierde verantwoording), Bodegraven 1981].
• [S. Zijlstra, Het geslacht Dubbelt Bouwes Zijlstra, 's-Hertogenbosch 1982].
• [Stichting geslachten Zijlstra, nieuwsblad (familieblad: (1993), nr 3)].
• [S. Zijlstra, Het geslacht Zijlstra (27e verantwoording), Bodegraven 1996].

Zijlstra, Sybrigje (I7379)

2088

Persoonskaart aanwezig

Persoonsbewijs 2274, 4-7-1941

van der Houwen, Adrianus (I5911)

2089

Persoonskaart aanwezig.

PB 245782, 10-10-1941

van der Houwen, Josina (I4429)

2090

Persoonskaart aanwezig.

PB 246686, 10-10-1941

Kaartnr: 6448

van der Kruijk, Cornelis Marinus (I4430)

2091

Persoonskaart aanwezig.

PB 290487, 25-10-1941

Pronk
verklaring:
1. Het Middelnederlandse woord pronk betekende 'stuurs, misnoegd, pruilerig, knorrig'. Betreft Pronk van origine een bijnaam op grond van deze kwalificaties of kan gedacht worden aan een bijnaam die voortkomt uit het werkwoord pronken 'pralen, trots zijn'?
2. Indien deze naam als een variant van Bronk uit Bronckers kan worden beschouwd, kunnen we er ook een patroniem in zien gebaseerd op de voornaam Bronger (vgl. Brongers).

naamsvermeldingen en literatuurreferenties:
• [WFB].
• Voor zover bekend betreft de eerste naamsvermelding Willem Hendricksz Pronck, in 1493-94 wonend in de Damstraat te Haarlem. In de loop van de 16e en 17e eeuw komen her en der in Noord-Holland families op die de naam Pronk voeren. In Zuid-Holland wordt in 1522 Pieter Janszn alias Pronck als poorter van Leiden ingeschreven. Omstreeks 1600 ontstaat op Scheveningen een familie Pronk die wel uitermate talrijk zou worden. Ook in Nieuwerkerk aan de IJssel en in Berkenwoude (Krimpenerwaard) onstaan Pronk-families. In Berkenwoude met Isbrant Anthonisz Pronck (ca. 1620-ca. 1672), schoolmeester aldaar, en later schout, die mogelijk een zoon was van Anthonis Arijen Jacobsz (ovl. voor 1626) en Heyltje Isbrantsdr [S.E. Pronk & F.H.J. van Aesch, 'Het geslacht Pronk uit Berkenwoude', in: GN 44 (1989), nr 11, p 439-444].
• Jan Claes Pronck, houtkoper, aangeslagene bij de capitale impositie van 1585 te Amsterdam [Dillen van-1941, p 87].
• Pieter Pietersz Pronck, ovl. Hoorn ca. 1602 (welgesteld inwoner van deze stad); Pieter Jacobsz Pronck, notaris te Hoorn 1650-72. Een mogelijke relatie met een familie uit Beets wordt naar voren gebracht, onder wie Jacob Pieter Clai en Simon Pieter Claes, geb. ca. 1500 [S.E. Pronk, 'Notaris Pieter Pronck wn zijn - mogelijke - verwanten', in: GN 43 (1988), p 184-190].
• Cornelis Claessen Pronck, Den Helder 1636 [Schoorl-1998, p 79].
• Heyn Pronk, geb. Volendam 1736 (vader afk. van Ens, Schokland) (met uitgebreid nageslacht in Waterland) [H. Pronk, Hoezo Heyn Pronk?, Veenendaal 1995; vgl. Genealogie-CBG 2 (1996), nr 4, p 91].
• [S.E. Pronk, 'De naam Pronk', in: Pronk-stukken (1972), nr 2, p 26-48].
• [S.E. Pronk, 'Hendrik Pronk, een zeventiende-eeuwse commandeur van de VOC en zijn verwanten', in: De Indische Navorscher 14 (2001) nr 1].
• Vergelijk in Roosendaal omstreeks 1930 de bijnaam Nelleke Pronk = Nel Broeren, die graag pronkte. In Baarn had in diezelfde tijd ene Jan Dijs de bijnaam Jan Pronk of De Pronkerd [A. Verkouteren, 'Bijnamen uit de dertiger jaren', in: Heemkundekring Roosendaal en Nispen (1988), nr 12, p 42; J. Kruidenier, 'Baarnse bijnamen: misschien kent u ze nog?', in: Baerne. Tijdschrift van de Historische Kring Baerne 13 (1989), nr 1, p 16].

Pronk, Johanna Helena (I5414)

2092

Persoonskaart aanwezig.

PB 6585, 1-9-1941

't Lam, Otto (I7532)

2093

Persoonskaart aanwezig.

Boersma, Johanna Regina (I6553)

2094

Persoonskaart aanwezig.

Biermans, Anna Catharina (I7529)

2095

Persoonskaart aanwezig.

Leeuwenkamp, Grada Cornelia (I7533)

2096

Persoonskaart aanwezig. Heet daarop Johannes Henricus Rauch. Mogelijk Hendrikus, Hendricus.

Rauch, Johannes Henricus (I6539)

2097

PETRONILLA hertogin van SAKSEN, ook bekend als Geertruid (geb. ca. 1082 – gest. 23-5-1144), door haar huwelijk gravin van Holland. Dochter van Dirk II, hertog van Opper-Lotharingen (gest. 1115), en Hedwig van Formbach (ca. 1056-1085/90). Omstreeks 1100 trouwde Petronilla van Saksen met Floris II (‘de Vette’), graaf van Holland (reg. 1091-1121). Uit dit huwelijk werden 3 zoons en 1 dochter geboren.

Petronilla werd als oudste dochter geboren uit het huwelijk van Hedwig van Formbach met Dirk II, hertog van Opper-Lotharingen. Zij werd vernoemd naar haar grootmoeder van moeders zijde, Geertruid van Haldesleben, en komt dan ook onder die naam voor in de Saksische bronnen. Haar moeder was eerder getrouwd geweest met Gebhard van Supplinburg (†1075). Uit dit huwelijk was onder anderen Lotharius geboren, die later roomskoning/keizer van Duitsland zou worden. Petronilla had dus een machtige halfbroer. Als halfzuster van Lotharius III wordt zij veelal Petronilla van Saksen genoemd, hoewel zij haar jeugd vermoedelijk in het veel zuidelijker gelegen Opper-Lotharingen heeft doorgebracht.

Ze zal zijn opgevoed op de wijze die voor meisjes van hoge adel in die tijd gebruikelijk was. Naast handwerken en borduren leerden zij lezen en schrijven. Ook poëzie en muziek werden aan de vorstelijke hoven omstreeks 1100 onder invloed van het Franse cultuurgebied druk beoefend. Lezen was van groot belang voor de religieuze vorming: het gaf de mogelijkheid tot het lezen van stichtelijke werken, zoals de levens van heilige vrouwen. In haar latere leven gaf Petronilla er blijk van zeer vroom te zijn.

Gravin Petronilla

Geertruid/Petronilla trouwde omstreeks 1100 of niet lang daarna met de Hollandse graaf Floris II, die door een tijdgenoot wordt beschreven als ’zeer rijk en zwaarlijvig’. Mogelijk ter gelegenheid van haar huwelijk nam zij de naam Petronilla aan. Met deze naamswijziging wilde zij wellicht haar verbondenheid met de Heilige Stoel onderstrepen. De heilige Petronilla, martelares en volgens de legende de dochter van Petrus, wordt immers beschouwd als de eerste ‘dochter van de Kerk’. Tevens kan zij met deze naamsverandering haar steun tot uitdrukking hebben willen brengen aan de Gregoriaanse hervormingsideeën die op dat moment vanuit Rome werden gepropageerd.

Floris II overleed ‘in de bloei van zijn jeugd’, aldus de Egmondse annalen. Boven de ingang van de abdijkerk van Egmond, waar de graaf werd bijgezet, liet gravin Petronilla een timpaan aanbrengen waarop zij en haar jeugdige zoon Dirk VI staan afgebeeld ter weerszijden van Petrus: ‘Hier bidt Dirk, Petronilla verfraait dit werk’ staat er op te lezen. Dit timpaan bevindt zich thans in het Rijksmuseum te Amsterdam.

Politiek

Na de dood van haar man ontplooide gravin Petronilla een grote activiteit op politiek en religieus gebied. In de jaren 1123-1125 steunde zij met een militaire expeditie haar halfbroer Lotharius in diens strijd tegen keizer Hendrik V, en in 1127 mengde zij zich in de Vlaamse opvolgingsstrijd in de hoop er haar jongere zoon Floris op de graventroon te krijgen. Maar ook met de binnenlandse politiek van het graafschap hield zij zich intensief bezig: een hoogst opmerkelijke zaak omdat haar oudste zoon al ruim meerderjarig was. Zij deed dat bovendien ‘met krachtige hand’, melden de Egmondse annalen. Bij alle belangrijke gebeurtenissen uit de periode 1121-1133 zien we gravin Petronilla handelend optreden.

Zo zorgde zij er in 1124 voor dat haar kapelaan Ascellinus tot abt van de abdij van Egmond werd benoemd. Zij deed dat op instigatie van enkele machtige Kennemer edelen die zich tegelijkertijd als bewindvoerders van de abdij lieten aanstellen. Overigens moest Ascellinus al in 1129 aftreden wegens zijn zwakke beleid. Toen gravin Petronilla en de bisschop van Utrecht in het volgende jaar het klooster bezochten schrokken zij van de toestand die ze aantroffen. De bouw van de nieuwe abdijkerk was gestagneerd, en de geestelijke en materiële schade was enorm. De rol van de gravin in deze affaire is opvallend: de bisschop overlegde met haar over de keuze van een nieuwe abt en gezamenlijk zonden zij een gezantschap naar Gent. Er werd een krachtige opvolger gevonden in de persoon van Wouter, die op 7 september 1130 door de Utrechtse bisschop werd gewijd. Onder hem brak een nieuwe bloeiperiode voor Egmond aan.

In de jaren tussen 1129 en 1132 speelde gravin Petronilla ook een rol in de conflicten tussen twee van haar zoons, graaf Dirk VI en zijn jongere broer Floris ‘de Zwarte’. De laatste wordt in de Egmondse annalen beschreven als intelligent, ambitieus en charmant. Tweemaal kwam Floris in opstand tegen zijn oudere broer. Bij de eerste opstand werd hij gesteund door Petronilla, de bisschop van Utrecht en de roomskoning, zijn oom Lotharius III, waardoor hij zich in officiële stukken enige tijd ‘graaf van Holland’ kon noemen. Maar in 1131 werd het conflict kennelijk bijgelegd, want in een oorkonde van Lotharius van maart dat jaar worden Dirk en Floris respectievelijk de ‘graaf van Holland en zijn broer’ genoemd. Kennelijk kon Floris zich toch niet bij de nieuwe situatie neerleggen, want al in augustus 1131 kwam hij opnieuw in opstand. Ditmaal steunde zijn moeder hem niet en moest hij uitwijken naar het gebied van de opstandige West-Friezen, waar hij een jaar bleef. Opnieuw werd door bemiddeling

Floris de Zwarte verlegde zijn ambities naar Utrecht, waar hij Heilwive van Rode – een rijke erfdochter en familie van de bisschop van Utrecht – wilde trouwen. Een oude familietwist leidde echter tot een zo hoog opgelopen conflict dat hij tijdens een jachtpartij in het najaar van 1133 werd vermoord.

Stichting klooster Rijnsburg

Gravin Petronilla heeft zich niet alleen met Egmond bemoeid; haar religieuze ijver deed haar in het begin van de jaren dertig ook een nieuw klooster stichten op het grafelijk grondgebied in Rijnsburg. Op 15 september 1133 werd de abdijkerk gewijd door de Utrechtse bisschop. Aan dit klooster schonk zij al haar bezittingen in Rijnsburg en goederen in Delft, Leiden, Noordwijk en Aalsmeer. De nonnen liet zij uit het in Oost-Saksen gelegen klooster Stötterlingenburg komen. Het klooster was kort daarvoor hervormd vanuit het gedachtegoed van Cluny en stond bekend om de goede geest die er heerste. Kort na de wijding van de abdijkerk van Rijnsburg werd haar geliefde zoon Floris de Zwarte er bijgezet.

Van de gravin vernemen we nadien weinig meer. In 1140 droeg haar zoon Dirk in Rome mede namens zijn moeder de abdijen van Egmond en Rijnsburg met al hun goederen in eigendom en bescherming over aan de Heilige Stoel. Mogelijk heeft Petronilla zich na de dood van haar zoon teruggetrokken in de schaduw van haar nieuwe stichting te Rijnsburg, waar zij na haar dood op 23 mei 1144 haar laatste rustplaats vond.

Gravin Petronilla was een opmerkelijke vrouw die een grote invloed heeft gehad op de politieke gebeurtenissen van haar tijd. Zij heeft daarbij beoordelingsfouten gemaakt, waarbij vooral de ongelukkige abtskeuze voor de abdij van Egmond ernstige gevolgen heeft gehad. Hierover snierde de Egmondse monnik die de gebeurtenissen optekende ‘het vrouwelijk geslacht laat zich gemakkelijk beïnvloeden’. Maar met het stempel dat Petronilla heeft gedrukt op de gebeurtenissen van haar tijd, kan zij niet anders dan een sterke persoonlijkheid zijn geweest.

Na de vroege dood van haar man in 1122 voerde zij het regentschap voor haar zoon, graaf Dirk VI van Holland. Petronella vond dat Dirk niet voldoende kwaliteit had om graaf te worden en ze weigerde haar functie op te geven Petronella steunde haar halfbroer in zijn poging om keizer te worden.

van Saksen, Petronilla, Geertruid, Gertrude (I4844)

2098

Piecken

van der Cruijck, Dirk Leendertse (I1554)

2099

Pieter Heijndrijcxsz. smid, poorter van ’s-Gravenzande bekende verkocht te hebben aan
Adriaen Pietersz. ’t Luck en Hubert Claesz. poorters van ’s-Gravenzande 2½ morgen land gelegen in
het ambacht van ’s- Gravenzande ten noorden van het Heilige Geesthuisje en nog 2 hond land gelegen
in het Oudeland

Luck, Lucq, Adriaen Pietersz (I2608)

2100

Pieter Jansz Taell vishacker ten haringh
1 Man
1 Vrouw
3 kinderen booven 10 jaer een daer van te haringh 2 kinderen boven 10 jaer in huijs
1 kindt booven 8 tot 10 jaer

Taal, Pieter Jansz (I5453)

2101

Pieter komt om het leven in het garnizoen te Middelburg, de moeder van zijn kind, Adriana van der Houwen zal later huwen met Nicolaas Cz van den Ende.

van Dijk, Pieter (I4487)

2102

Pieter neemt de achternaam van zijn vrouw over.

Berkhout, Pieter Jacobsz (I6030)

2103

Pieter van Dijk erkent op geboorte aangifte de vader van Adrianus te zijn.

van der Houwen, Adrianus (I5896)

2104

Pietertje Jans van Dorp, JD van Maassluis
& Pieter Pieterse van Westveen, JM van Maassluis

datum (onder)trouw 10-02-1683
trouwboek(en) ML 3-37

Gezin: Pieter Pietersz Scharp / Pietertje Jansdr van Dorp (F1590223523)

2105

Pink De Jonge Krijn is tijdens een storm vergaan; Stuurman
Arie Roos; Reder/Rederij Krijn Hasenoot
Bron: Vissersnamenmonumentscheveningen

van der Harst, Willem Maartense (I14151)

2106

Pleun en Neeltje zijn op dezefde dag overleden.

In de Kerk, graf 98, het lijk van man en vrouw agter elkander.

Noordam, Pleun Lz (I5840)

2107

Pleun en Neeltje zijn op dezefde dag overleden.

In de Kerk, graf 98, het lijk van man en vrouw agter elkander.

Thoen, Neeltje Wdr (I5841)

2108

Pokkenepidemie

Ouwendijk, Klaasje (I5888)

2109

Potier, Augustina
Pronk, Cornelis Woutersze
Pronk, Leuntje Wouterze
Roelevelt, Arij
Roelevelt, Cornelia
Roelevelt, Krijn
Roelevelt, Wouter

Pronk, Leuntje Wouterse (I5725)

2110

Pouwels Adrijaensz. van Dijck koopt op 31 december 1598 van Neelgen Claesdr., weduwe van
Dirck Vercroft Jansz., een woning als huis, schuren, bargen en geboomte staande op vier hond eigen grond, met nog 24 morgen 3 hond eigen land, waarvan 21 morgen drie hond in Naaldwijk en de rest aan de zuidzijde van de Lierweg in het ambacht De Lier. Daarenboven neemt
Pouwels vier morgen 4½ hond tarwepachtland over, gehouden van de vrouwe van De Lier. Hij betaalt met een custingbrief van 23.500 gld.

van Dijck, Pouwels Adriaensz (I4669)

2111

van Dijk, Pouwels Adriaensz (I7113)

2112

Pouwels Ariensz. van Dijck ende Jannitgen Jans van der Burch maken op 10 februari 1609 hun testament en benoemen hun kinderen tot erfgenamen.

van Dijck, Pouwels Adriaensz (I4669)

2113

Pouwels Ariensz. van Dijck ende Jannitgen Jans van der Burch maken op 10 februari 1609 hun testament en benoemen hun kinderen tot erfgenamen.

van Dijk, Pouwels Adriaensz (I7113)

2114

Praaibericht 1988 blz.34 citeert het hypotheekregister van Den Haag: op 25 mei 1573 Adriaen Koenen van Scilperoort en Apollonia Koenen, wed. Cornelis Eeuwouts jonge Langevelt vrijwaren Wouter Jansz Snijder (=Bom) i.v.m. een aan deze verkochthuis en geven daarvoor hypotheek op een huis van de Korendijck

Bom, Wouter Jansz (I5427)

2115

Predikant: Hermanus Bertling

van der Kruk, Jacobus (I5965)

2116

Pro Deo
In 't kraambed overleden

Tuit, Maria Cornelisse (I8595)

2117

Pro Deo

Nadijk (Nodijk, Naaldijk), Hendrik (I4153)

2118

Pro Deo